Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Η μικρότερη χριστουγεννιάτικη κάρτα του κόσμου


Καλά Χριστούγεννα... στον μικρόκοσμο!
Σκωτσέζοι επιστήμονες του πανεπιστημίου της Γλασκώβης ανακοίνωσαν ότι, με τη βοήθεια της νανοτεχνολογίας, παρήγαγαν την μικρότερη χριστουγεννιάτικη κάρτα του κόσμου, η οποία είναι τόσο μικροσκοπική που χωράει 8.276 φορές στην επιφάνεια ενός γραμματοσήμου.
Η κάρτα έχει διαστάσεις 200Χ290 μικρόμετρα (εκατομμυριοστά του μέτρου), απεικονίζει ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο και είναι χαραγμένη πάνω σε μικροσκοπικό κομμάτι γυαλιού.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Ντέηβιντ Κάμινγκ, σύμφωνα με το BBC, δήλωσαν ότι η ίδια τεχνολογία μπορεί να αξιοποιηθεί μελλοντικά σε διάφορα προϊόντα όπως οι τηλεοράσεις και οι κάμερες.

Οι Βρετανοί μηχανικοί δημιούργησαν την κάρτα για να «διαφημίσουν» με αυτό τον επίκαιρο τρόπο στο ευρύ κοινό πόσο εξελιγμένη είναι πλέον η νανοτεχνολογία.

Όπως ανέφεραν, τους πήρε μόνο μισή ώρα για να παράγουν τη νανο-κάρτα, αλλά ο σχεδιασμός της είχε απαιτήσει πολύ περισσότερο χρόνο.

Περίπου μισό εκατομμύριο νανο-κάρτες θα μπορούσαν να χωρέσουν στην επιφάνεια μιας συνηθισμένης χριστουγεννιάτικης κάρτας διαστάσεων Α5.

Για λόγους σύγκρισης, μια ανθρώπινη τρίχα έχει πλάτος περίπου 100 μικρόμετρα

tanea.gr


Δημιουργήθηκε εξελιγμένου τύπου φωτοβολταϊκό, που μιμείται τα φυτά και παράγει καύσιμο υδρογόνο

Αμερικανοί και Ελβετοί επιστήμονες, από δύο κορυφαίες Πολυτεχνικές σχολές του κόσμου, δημιούργησαν ένα νέου τύπου φωτοβολταϊκό σύστημα, που μιμείται τη φωτοσύνθεση των φυτών και καταφέρνει να μετατρέπει την ηλιακή ενέργεια σε καύσιμο υδρογόνο.

Το μηχάνημα χρησιμοποιεί τις ακτίνες του ήλιου και ένα οξείδιο του μετάλλου, τη δημητρία (ceria), για να διασπάσει το διοξείδιο του άνθρακα ή το νερό, παράγοντας καύσιμα που στη συνέχεια μπορούν να αποθηκευθούν ή να μεταφερθούν αλλού. Τα συμβατικά φωτοβολταϊκά παράγουν μόνο επιτόπιο ηλεκτρισμό και δεν μπορούν να αποδώσουν ρεύμα το βράδυ, όπως υπόσχεται η νέα τεχνική.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Σοσίνα Χέιλ του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech), σε συνεργασία με μηχανικούς του Πολυτεχνείου (ΕΤΗ) της Ζυρίχης, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο επιστημονικό περιοδικό "Science", σύμφωνα με το BBC, συγκεντρώνουν το ηλιακό φως σε ένα κύλινδρο επικαλυμμένο με τη δημητρία. Η νέα τεχνολογία αξιοποιεί την φυσική ιδιότητα της τελευταίας να "εκπνέει" οξυγόνο όταν θερμαίνεται και να το "εισπνέει" όταν ψύχεται.
Καθώς το διοξείδιο του άνθρακα και/ή το νερό διοχετεύεται στο όχημα (όπως συμβαίνει με την φωτοσύνθεση των φυτών), η δημητρία αμέσως αφαιρεί το οξυγόνο από αυτά καθώς ψύχεται και έτσι, διασπώντας τα, παράγει υδρογόνο και/ή μονοξείδιο του άνθρακα. Το παραγόμενο υδρογόνο μπορεί να τροφοδοτήσει κυψέλες καυσίμου υδρογόνου στα αυτοκίνητα. Εναλλακτικά, ένας συνδυασμός παραγομένου υδρογόνου και μονοξειδίου του άνθρακα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία "αερίου σύνθεσης" (syngas), που με τη σειρά του αποτελεί πρώτη ύλη για καύσιμα, όπως η συνθετική βενζίνη.
Η πρωτοτυπία της νέας τεχνικής, σύμφωνα με τους εφευρέτες της, έγκειται στην αξιοποίηση της δημητρίας, η οποία, αν και γενικά άγνωστη στο ευρύ κοινό, βρίσκεται σε σχετική αφθονία και θεωρείται το πιο κοινό μέταλλο από αυτά που ανήκουν στην κατηγορία των λεγόμενων "σπάνιων γαιών".
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι, εκτός από υδρογόνο, με το ίδιο μηχάνημα θα μπορούσε να παραχθεί επίσης μεθάνιο. Προς το παρόν πάντως, έχει δημιουργηθεί μόνο μια πρωτότυπη συσκευή, η οποία είναι ακόμα μη αποδοτική ενεργειακά, καθώς το παραγόμενο καύσιμο αξιοποιεί μόνο το 0,7% έως 0,8% της συλλεγόμενης ηλιακής ακτινοβολίας. Η περισσότερη ενέργεια χάνεται μέσω θερμικών απωλειών ή από την αντανάκλαση πίσω στον ουρανό των ηλιακών ακτίνων.
Οι επιστήμονες, όμως, αισιοδοξούν ότι μελλοντικά μπορούν να ανεβάσουν στο 19% την αποδοτικότητα του νέου μηχανήματος με μια σειρά από βελτιώσεις (θερμικές μονώσεις κ.α.), οπότε η συσκευή θα είναι εμπορικά βιώσιμη.

ΑΠΕ

Οθόνες LG T10: Η τεχνολογία αφής στα καλύτερά της

H LG Electronics παρουσιάζει τη σειρά οθονών Η/Υ Τ10 touch screen, οι οποίες διαθέτουν πάνελ με την πιο εξελιγμένη τεχνολογία αφής, λιτό και κομψό σχεδιασμό και προσφέρουν πιο άμεσο και εύκολο έλεγχο στους χρήστες, με ένα απλό άγγιγμα.

Το πάνελ αφής της σειράς T10 ενσωματώνει τη μακρόχρονη τεχνογνωσία της LG στον τομέα των οθονών, εξασφαλίζοντας κορυφαία απόκριση, μεγαλύτερη ταχύτητα και ακρίβεια κινήσεων με υψηλότερη απόδοση.

Οι νέες touch screen οθόνες αποτελούν ευέλικτο «εργαλείο» για κάθε επιχειρηματία και βρίσκουν ευρεία εφαρμογή σε πολλούς τομείς, λειτουργώντας ως πλατφόρμα εργασίας, πληροφοριακός πίνακας, διαδραστικό μέσο ενημέρωσης και ψυχαγωγίας, αλλά και επιφάνεια σχεδίασης, αποτελώντας πολύτιμο «συνεργάτη» σε κάθε δραστηριότητα.

Ειδικότερα, ο δυναμικός λόγος αντίθεσης 20.000:1 και η ανάλυση 1280 x 1024 pixels με αναλογία εικόνας 5:4, προσφέρουν κορυφαία ευκρίνεια και ποιότητα απεικόνισης. Οι χρήστες μπορούν να απολαύσουν τις καινοτόμες δυνατότητες της τεχνολογίας αφής με ένα άγγιγμα, εκτελώντας εντολές στην οθόνη με το δάκτυλο είτε με γραφίδα. Παράλληλα, οι εργονομικές λειτουργίες και το απλοποιημένο μενού της LG T10, διευκολύνουν και κάνουν πιο ευχάριστο το περιβάλλον εργασίας για τους χρήστες.

Επιπλέον, οι νέες οθόνες ενσωματώνουν την πρωτοποριακή Flatron F-engine, η οποία αξιοποιεί την τεχνολογία Real Color Management (RCM) για την προβολή πιο ζωντανών χρωμάτων και τη λειτουργία Adaptive Color & Contrast Enhancement (ACE), για τη βελτιστοποίηση της φωτεινότητας και της αντίθεσης. Η LG T10 αποδίδει ομαλότερα τις σκοτεινές υφές και τις διαβαθμίσεις των αποχρώσεων στην παλέτα των 16,7 εκατομμυρίων χρωμάτων, επιτυγχάνοντας μεγαλύτερη ευκρίνεια και καθαρότητα χωρίς φαινόμενα τεχνουργημάτων ή αλλοίωσης, ακόμα και σε εικόνες υψηλής φωτεινότητας,.

Τέλος, η LG T10 διαθέτει tilt βάση και έναν «έξυπνο» μοχλό προσαρμογής της κλίσης, με τη δυνατότητα ρύθμισης σε μια πληθώρα θέσεων θέασης, που αυξάνει τη σταθερότητα της οθόνης, προκειμένου οι καταναλωτές να απολαμβάνουν πιο άνετη χρήση χωρίς ανεπιθύμητους κραδασμούς.

digitallife.gr

Το Τρίγωνο των Βερμούδων – μύθος και πραγματικότητα

Πέντε αεροπλάνα έχουν εξαφανιστεί, αυτό που μένει είναι ένας μύθος: πριν από 65 χρόνια...



απογειώθηκε μια Μοίρα αμερικανικών τορπιλοπλάνων και δεν επέστρεψε ποτέ. Είναι η γέννηση του μύθου του Τριγώνου των Βερμούδων. Από τότε, πολλές ιστορίες φρίκης κυκλοφορούν για την περιοχή του Ατλαντικού – αλλά και μια απλή εξήγηση.

Στις 5 Δεκεμβρίου του 1945 στις 18:20 τοπική ώρα η ναυτική βάση του Fort Lauderdale έλαβε το παρακάτω σήμα: «Πτήση 19, μια μοίρα των πέντε βομβαρδιστιθκών αεροπλάνων TBF Avenger απογειώθηκε στις 14:10 για τακτική εκπαιδευτική πτήση και προφανώς έχει χάσει τον προσανατολισμό της στον εναέριο χώρο ανατολικά του Florida Keys.» Στις 18:30 απογειώνεται ένα αεροπλάνο για να εντοπίσει την Μοίρα. Μια ώρα αργότερα, δύο άλλα αεροσκάφη έρευνας και διάσωσης ξεκινούν με την αναζήτηση των Avenger.

Η θαλάσσια περιοχή, έκτσης περίπου 600.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, μεταξύ Μαϊάμι, Βερμούδων και Πουέρτο Ρίκο έχει αποκτήσει τη φρικιαστική διασημότητα με το όνομα «Τρίγωνο των Βερμούδων» ή «Τρίγωνο του Διαβόλου». Η φαντασία των θεωρητικών της συνωμοσίας για δεκαετίες τώρα, εξηγεί τα ατυχήματα στην περιοχή, μεταξύ άλλων, με τρύπες από σκουλήκια και απαγωγές από εξωγήινους, που θέλουν να ανοίξουν έναν ζωολογικό κήπο στο διάστημα.

Έξι μέρες διήρκησε η έρευνα, έως και ένα αεροπλανοφόρο έλαβε μέρος στην επιχείρηση – χωρίς αποτέλεσμα. Δεν βρέθηκαν συντρίμμια, δεν βρέθηκε μια πετρελαιοκηλίδα. Τα αεροπλάνα και 14 άνθρωποι συνολικά, εξαφανίστηκαν στον πυθμένα της θάλασσας. Αλλά τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα. Ένα από τα αεροσκάφη της επιχείρησης SAR, ένα ειδικά εξοπλισμένο Martin Mariner που μπορούσε να προσγειωθεί σε θάλασσα με υψηλά κύματα, χάθηκε επίσης στην έρευνα, μαζί με το 13-μελές πλήρωμά του, χωρίς να έχει αναφερθεί προηγουμένως κάποια δυσκολία.

Με την ανεξιχνίαστη εξαφάνιση των έξι αεροσκαφών ανατολικά των Νήσων Βερμούδων γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του 20ου αιώνα. Η περιοχή είναι έκτοτε γωνστή ως το «Τρίγωνο των Βερμούδων. » Εκεί θέλουν να έχουν εξαφανιστεί τα περισσότερα πλοία και αεροσκάφη, μέσα στη θάλασσα, από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.

Τραγικό ατύχημα ή μια συνωμοσία από εξωγήινους;

Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζονται οι οπαδοί της συνωμοσίας. Μία σειρά από άρθρα εφημερίδων και λογοτεχνικών βιβλίων των τελευταίων δεκαετιών άναψαν ακόμη περισσότερο τη συζήτηση, με τις θεωρίες να διαδέχονται η μία την άλλη. Ήταν τεράστια κύματα που κατάπιαναν τα πλοία, ήταν τεράστιες φυσαλίδες μεθανίου από τον πυθμένα των ωκεανών; Και για τις δύο θεωρίες δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία. Αντί αυτού, ακόμη πιο τολμηρές θεωρίες: επιθέσεις θαλάσσιων τεράτων, τρύπες από τεράστια σκουλήκια στο βυθό της θάλασσας, εξωγήινοι με ένα συλλεκτικό πάθος για τους ανθρώπους.

Δεν τίθεται θέμα: Το Τρίγωνο των Βερμούδων έχει εξάψει τη φαντασία των ανθρώπων όσο λίγα άλλα εξωτικά στοιχεία πάνω στον πλανήτη. Όμως, πώς έφθασε σε αυτή την ανεξήγητη φήμη;

Για το Αμερικανικό Ναυτικό και το ευρύ κοινό, η εξαφάνιση της Πτήσης 19 ήτανα ένα τραγικό ατύχημα. Όμως, όπως κατά πόμενα χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες οι πολίτες θέλησαν να πιστεύουν σε υπερφυσικά αίτια των ανεξήγητων περιστατικών.

Τρία άρθρα που εδραίωσαν το μύθο του Τριγώνου των Βερμούδων.

Στις 16 Σεπτέμβριος 1950, το Associated Press δημοσίευσε ένα άρθρο του ανταποκριτή Edward van Winkle Jones, ο οποίος έγραψε ότι πολλά αεροσκάφη και πλοία είχαν εξαφανιστεί κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες στα Νησιά Βερμούδες Νησιά - συμπεριλαμβανομένων της «Πτήσης 19».

Ένα παράθυρο στο Σύμπαν

Το 1962 o W. Allan Eckert αφιέρωσε στο τεύχος Απριλίου του «American Legion», ένα περιοδικό για στρατιωτικούς παλαιμάχους, για πρώτη φορά ένα ολόκληρο άρθρο στο φαινόμενο της «Πτήση 19». Ο συγγραφέας καρύκεψε την ιστορία του θεαματικές αναφορές. Έτσι, λίγο πριν την εξαφάνιση του αεροσκάφους, ο επισμηναγός ψέλλισε στο ραδιόφωνο: «Βυθιζόμαστε σε λευκό νερό, τίποτα δεν φαίνεται εντάξει.» Ένας αξιωματικός της ναυτικής βάσης αναφέρεται με το ρητό «έχουν πετάξει στον Άρη.» Στο στρατιωτικό αρχεία όμως, δεν υπάρχουν αυτές οι δηλώσεις..

Το 1964, η φρίκη έλαβε το όνομά της – από το άρθρο "The Deadly Bermuda Triangle" του Vincent Gaddis, το οποίο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Argosy". «Το θανάσιμο Τρίγωνο των Βερμούδων» προσθέτει εκτός της περίπτωσης της «Πτήση 19» περίπου 20 άλλα συμβάντα με περιπτώσεις μυστηριώδων εξαφανίσεων, μερικές ανάγονται στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Στο άρθρο, ο Vincent Gaddis σημείωσε ότι ένα αεροσκάφος DC-6 ανοικτά των ακτών της Φλόριντα σχεδόν συγκρούστηκε με ένα μυστηριώδες λαμπερό αντικείμενο. Και καταλήσει προφητικά: «Πριν αυτό το άρθρο οδεύσει προς το τυπογραφείο,» αυτη η απειλή θα «χτυπήσει πίσω, ίσως να καταπιεί ένα αεροπλάνο ή πλοίο, ή να αφήσει πίσω της ένα ναυάγιο χωρίς σημεία ζωής επί του σκάφους.»

Στον πυθμένα της θάλασσας: Το πυρηνικό υποβρύχιο "Scorpion" εξαφανίστηκε τον Μάιο του 1968 με 99 άτομα πλήρωμα στο Τρίγωνο των Βερμούδων. Λίγους μήνες αργότερα, τα συντρίμμια βρέθηκαν στον πυθμένα της θάλασσας, σε βάθος τρειών χιλιομέτρων, αλλά δεν μπόρεσαν να ανασυρθούν.

Σε ποπ σταρ για τους λάτρεις ανεξήγητων φαινομένων αναδείχτηκε το Τρίγωνο των Βερμούδων το 1974 - με την απίστευτη επιτυχία του βιβλίου. "Τρίγωνο των Βερμούδων. Παράθυρο στο σύμπαν;". Ο Αμερικανός συγγραφέας Charles Berlitz αναφέρεται σε δεκάδες μυστηριώδεις υποθέσεις εξαφάνισης πλοίων και αεροσκαφών. Για πρώτη φορά αναφέρεται ως ένα γεγονός η ανεύρεση φορτηγών πλοίων, χωρίς το πλήρωμα τους, με μοναικούς κατοίκους σκύλους, γάτες ή καναρίνια.

Ιπτάμενο βαγόνι: Στις 5 Ιουνιίου του 1965 ένα αεροσκάφος C-119 της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ, χάθηκε στο Τρίγωνο των Βερμούδων. Στο αεροσκάφος επέβαιναν δέκα άτομα, και βρισκόταν σε πτήση από το Milwaukee με προορισμό τον νησί Grand Turk. Η έρευνα διήρκησε πολλές μέρες, αλλά ήταν ανεπιτυχής. Ωστόσο, οι δύο αμερικανοί αστροναύτες James McDivitt και Ed White, οι οποίοι βρισκόταν με την αποστολή Gemini 4 στο διάστημα, ανέφεραν ότι κατά τη στιγμή του ατυχήματος είδαν έναν UFO στην περιοχή.

Απαγωγή από εξωγήινους

Μια εξήγηση που δόθηκε ήταν ότι τα σκάφη, κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας, σπρώθηκαν από το λιμάνι που έδεναν ανοιχτά στη θάλασσα. Αλλά για τον Berlitz ήταν σαφές: Μόνο εξωγήινοί θα μπορούσαν να είναι υπεύθυνοι για την εξαφάνιση των ανθρώπων. Όταν Berlitz έμαθε ότι σε μια περίπτωση ναυαγίου, μαζί με το πλήρωμα χάθηκε και ένα παπαγάλος που μιλούσε, ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι το είχε απαχθεί βίαια, κατά πάσα πιθανότητα από όντα από κάποιον άλλο κόσμο, σε μια άλλη διάσταση .

"Spacenapping" ονόμαζε ο Berlitz αυτό το κυνηγητό, με την υποψία ότι οι εξωγήινοι εκμεταλλεύτηκαν κάποια παράθυρα χρόνου, σε μια άλλη διάσταση, ξεφυτρώνοντας στην περιοχή του τριγώνου των Βερμούδων. Στο ερώτημα γιατί οι εξωγήινοι απήγαγαν ανθρώπους, ο Berlitz είχε φυσικά μια απάντηση : οι άνθρωποι χρησιμοποιούντο ως εκθέματα σε έναν ζωολογικό κήπο κάπου στο σύμπαν.

Οι εξηγήσεις του Berlitz αναδείχτηκαν σε best-seller της εποχής. Οι έγκυρες εφημερίδες ανά τον κόσμο διέδωσαντα λεγόμενα του Berlitz, παρόλο που οι εξηγήσει τους προσφέρουν πολλά περισσότερα από ότι μπορεί να απορροφήσει το μυαλό ενός ανθρώπου. Ο Berlitz ήταν ευπρόσδεκτος για τους περισσότερους, αν και πολλοί διατήρησαν μια «χιουμοριστική απόσταση» από τις εξηγήσεις του.

Το μυστήριο του Fort Lauderdale

Το βιβλίο του Berlitz πωλήθηκε μέχρι σήμερα σε πολλά εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο - και αυτό παρά τις κατ 'επανάληψη λογικές εξηγήσεις για την εξαφάνιση πλοίων και αεροσκαφών. Η λαμπρή ομάδα των αυτοαποκαλούμενων εμπειρογνωμόνων του Τριγώνου των Βερμούδων είχει πάντα το πάω χέρι.

Το επιχείρημα της ανθρωποκτονίας που παρέχεται από τον συγγραφέα Lawrence David Kusche το 1975 με το βιβλίο «Τα αινίγματα του Τριγώνου των Βερμούδων λύθηκαν», δεν πωλήθηκε τόσο καλά όσο αυτό του Berlitz. Στο βιβλίο έχει γίναι μια αγιολόγησαη στατιστικών για τα ατυχήματα στην ανοικτή θάλασσα και ο συγγραφέας διαπίστωσε ότι στο Τρίγωνο των Βερμούδων δεν υπήρχε μια ασυνήθιστη συσσώρευση ατυχημάτων. Η αναζήτηση μιας θεωρίας, σύμφωνα με τον Kusche, είναι περίπου τόσο λογική, όπως, για παράδειγμα να προσπαθήσει κάποιος να εξηγήσει ότι όλα τα ατυχήματα αυτοκινήτων στην Αριζόνα των Ηνωμένων Πολιτειών, έχουν ένα και το ίδιο λόγο. Το επόμενο βιβλίο που κυκλοφόρησε ο Kusche ήταν ένα βιβλίο μαγειρικής με συνταγές ποπ κορν!

Έτσι, το μεγαλύτερο φαινόμενο που χρήζει μια εξήγηση για το Τρίγωνο των Βερμούδων παραμένει το ερώτημα γιατί ακριβώς η «Πτήση 19» ήταν ο καταλύτης για την μετέπειτα φήμη του Τριγώνου. Διότι μαζί με τα πέντε αεροσκάφη της «Πτήσης 19», μεταξύ του 1942 και 1946 εξαφανίστηκαν συνολικά 94 αεροσκάφη. Όλα απογειώθηκαν από την βάση του Ναυτικού στο Fort Lauderdale, για λόγους εκπαίδευσης.

Είναι ένας από τα πιο διάσημους θρύλους των Βερμούδων – το πλοίο «Mary Celeste». Στις 4 Δεκεμβρίου του 1872 βρέθηκε από το «Dei gratia», να επιπλέει αδέσποτο στον Ατλαντικό. Συνήθως αποσιωπάται η ακριβής τοποθεσία ανεύρεσης του «Mary Celeste» - μεταξύ της Πορτογαλίας και των νησιών των Αζορών, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από το Τρίγωνο των Βερμούδων.
corfuonair.blogspot.com

Επελαύνουν οι Ελληνες ερευνητές

Υψηλό δείκτη απήχησης σε διεθνές επίπεδο εμφανίζουν οι ελληνικές επιστημονικές δημοσιεύσεις που προέρχονται από ιδιωτικούς φορείς υγείας και τα ερευνητικά κέντρα που εποπτεύονται από τη Γενική Γραμματεία Ερευνας Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ).

Σύμφωνα μάλιστα με μελέτη του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ), ο αριθμός των ελληνικών δημοσιεύσεων στα διάφορα επιστημονικά πεδία ακολουθεί συνεχή ανοδική πορεία την περίοδο 1993-2008 (92.456 δημοσιεύσεις και 749.583 αναφορές σε αυτές), με αποτέλεσμα η Ελλάδα να παρουσιάζει έναν από τους μεγαλύτερους ρυθμούς αύξησης μεταξύ των 27 χωρών - μελών της ΕΕ και των 30 χωρών- μελών του ΟΟΣΑ.

Ενθαρρυντικά για την εικόνα της χώρας μας είναι τα αποτελέσματα της μελέτης «Ελληνικές Επιστημονικές Δημοσιεύσεις 1993-2008: Βιβλιομετρική ανάλυση ελληνικών δημοσιεύσεων σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά» που εκπόνησε το ΕΚΤ αποδεικνύοντας ότι στο επιστημονικό πεδίο γίνεται δουλειά. Ενδεικτικά, μόνο το 2008 δημοσιεύθηκαν 10.562 ελληνικές επιστημονικές εργασίες, αριθμός σχεδόν τετραπλάσιος σε σχέση με το 1993.

Οπως διαπιστώθηκε, το μεγαλύτερο μέρος των δημοσιεύσεων προέρχεται από τα πανεπιστήμια, τα οποία άλλωστε απασχολούν το περισσότερο ερευνητικό δυναμικό. Συγκεκριμένα, την περίοδο 1993-2008, 74.530 δημοσιεύσεις (το 80,8% των ελληνικών δημοσιεύσεων) πραγματοποιήθηκαν με τη συμμετοχή των πανεπιστημίων με το μεγαλύτερο αριθμό δημοσιεύσεων να προέρχεται από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ακολουθούν τα ερευνητικά κέντρα που εποπτεύονται από τη ΓΓΕΤ, με 14.750 δημοσιεύσεις και συμμετοχή 16% στην παραγωγή ελληνικών δημοσιεύσεων, ενώ έπονται οι δημόσιοι φορείς υγείας με 9.910 δημοσιεύσεις και συμμετοχή 10,7%.

Σε ό,τι αφορά τα επιστημονικά πεδία που συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον των Ελλήνων ερευνητών, ξεχωρίζουν οι Φυσικές Επιστήμες (51,4% στις ελληνικές δημοσιεύσεις της πενταετίας 2004-2008), ενώ ένα σημαντικό αριθμό δημοσιεύσεων αποσπά επίσης το πεδίο Ιατρική και Επιστήμες Υγείας (ποσοστό 37,5%). Επεται η Mηχανική και Τεχνολογία (ποσοστό 23,7% στο σύνολο), ενώ σημαντικά μικρότερος είναι ο αριθμός των ελληνικών δημοσιεύσεων που αφορούν τα επιστημονικά πεδία Γεωργικές Επιστήμες, Κοινωνικές Επιστήμες και Ανθρωπιστικές Επιστήμες.

Υψηλότερη απήχηση

Επιπλέον, τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν αύξηση της αναγνωρισιμότητας και απήχησης των ελληνικών δημοσιεύσεων στη διεθνή επιστημονική κοινότητα. Σύμφωνα με τη μελέτη, σημειώνεται αύξηση όχι μόνο στον αριθμό των αναφορών που γίνονται στις ελληνικές δημοσιεύσεις από άλλους επιστήμονες διεθνώς, αλλά και στο ποσοστό των δημοσιεύσεων που λαμβάνουν αναφορές στο σύνολο των ελληνικών δημοσιεύσεων. Την πενταετία 2004-2008 σε σύνολο 43.447 ελληνικών δημοσιεύσεων, οι 26.224 (ποσοστό 60,3%) έλαβαν 165.981 αναφορές, ενώ την πενταετία 1993-1997 σε σύνολο 16.869 ελληνικών δημοσιεύσεων, οι 7.919 από αυτές (ποσοστό 46,9%) έλαβαν 35.044 αναφορές. Τα υψηλότερα ποσοστά, την περίοδο 2004-2008, πέτυχαν οι ιδιωτικοί φορείς υγείας (αν και ο αριθμός των δημοσιεύσεών τους είναι σχετικά χαμηλός) και τα ερευνητικά κέντρα που εποπτεύονται από τη ΓΓΕΤ.

agelioforos.gr

Άρθρο: Η τεχνογνωσία των... άκρων!

Το TechNews σας παραπέμπει σε ένα πολύ ωραίο άρθρο που θα μπορούσε να αποτελέσει την πιο απίστευτη ταινία επιστημονικής φαντασίας... 
Στη λάβα των ηφαιστείων ή στους πάγους των πόλων, στη ζούγκλα των μεγαλουπόλεων ή στις ερημιές της υπαίθρου, η τεχνολογία σπεύδει να στηρίξει τον «υπό ακραίες συνθήκες» ευρισκόμενο άνθρωπο
«Oλο και περισσότερο η ανθρωπότητα εξαπλώνεται σε πιο σκληρά και ακραία περιβάλλοντακαθώς ο πληθυσμός μας αυξάνεταικαι εξερευνούμε νέα μέρη για πιθανές πηγές ενέργειας και διατροφής προκειμένου να τον συντηρήσουμε.Αλλά μαζί με αυτό έρχονται και νέες προκλήσεις και γι΄ αυτόν τον λόγο η έρευνα σε τεχνολογίες ακραίων συνθηκών γίνεται όλο και πιο σημαντική» . Τα λόγια αυτά ανήκουν στον καθηγητή Νικ Ράιτ (Νick Wright), αντιπρύτανη Ερευνας και Καινοτομίας στο βρετανικό Πανεπιστήμιο του Νewcastle. Ειπώθηκαν στις 20 Σεπτεμβρίου 2010, όταν το Κέντρο Ακραίας Περιβαλλοντικής Τεχνολογίας (Centre for Εxtreme Εnvironment Τechnology) του πανεπιστημίου αυτού παρουσίασε έναν επαναστατικό ασύρματο αισθητήρα. Ούτε λίγο ούτε πολύ, η συσκευή αυτή- μεγέθους κινητού τηλεφώνου- μπορεί να τοποθετηθεί στο εσωτερικό ενός στροβιλοκινητήρα αεροπλάνου ή ενός... ηφαιστείου και να παίρνει μετρήσεις ακόμη και υπό θερμοκρασία 900 C! Η τεχνολογία που κατέστησε εφικτή μια τέτοια δυνατότητα είναι η υποκατάσταση των κλασικών κυκλωμάτων πυριτίου με άλλα από καρβίδιο πυριτίου (silicon carbide), που εμφανίζει μεγάλη ανοχή στις ακτινοβολίες. Οι άμεσες εφαρμογές που βλέπουν για την τεχνολογία τους οι ερευνητές του Νewcastle είναι η έγκαιρη προειδοποίηση για εκρήξεις ηφαιστείων, η επόπτευση πυρηνικών εγκαταστάσεων και... η παρακολούθηση ανατίναξης βομβών. Σε μια παραπλήσια εφαρμογή της τεχνολογίας silicon carbide έχουν προβεί τρεις άλλοι ερευνητές του ίδιου πανεπιστημίου, οι καθηγητές Βayan Sharif, Jeff Νeasham και Χαράλαμπος Τσιμενίδης: κατασκεύασαν ένα τηλεκατευθυνόμενο μικρο-υποβρύχιο, που στέλνει μετρήσεις περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος από τους βυθούς της ακτογραμμής. Ηδη η ομάδα αυτή των επιστημόνων εργάζεται ώστε να επιτύχει αξιόπιστη επικοινωνία ακόμη και πίσω από μεταλλικά εμπόδια πάχους 10 εκατοστών.

Το Πανεπιστήμιο του Νewcastle είναι μεν από τα πρωτοπόρα του είδους αλλά δεν είναι το μόνο που εστιάζει τις ερευνητικές προσπάθειές του στην τεχνολογία υπό ακραίες συνθήκες. Με τη συσσώρευση των προβλημάτων διαβίωσης στον πλανήτη μας, ελέω κλιματικής αλλαγής και ενεργο-οικονομικής κρίσης, οι εφαρμογές της τεχνολογίας που χαρακτηρίζονται «ακραίες» θα διεισδύουν σε όλο και πιο «κοντινές» μας περιοχές. Ας δούμε λοιπόν ένα ανθολόγιο από αυτές και τα προβλήματα που λύνουν ή υπόσχονται να λύσουν.

Πρόβλημα: Σεισμοί
Μέσω του επιταχυνσιόμετρου που ήδη διαθέτουν οι υπολογιστές (ή προστίθεται με συσκευή, όπως της ένθετης φωτογραφίας) ένα εθελοντικό δίκτυο εντοπισμού σεισμών χτίζεται στον πλανήτη Το πρόβλημα των σεισμών είναι διαχρονικό, αλλά αυτό που ξαφ νιάζει και προβληματίζει ιδιαίτερα τις δύο τελευταίες δεκαετίες είναι η αύξηση τόσο της συχνότητάς τους όσο και της ισχύος τους. Με την πλειονότητα πλέον της ανθρωπότητας να ζει σε σεισμογενείς περιοχές (ακόμη και το Λονδίνο εντάχθηκε πρόσφατα σε ζώνη κινδύνου), ο έγκαιρος εντοπισμός του επικέντρου κάθε σεισμού γίνεται κρίσιμος για την αποστολή βοήθειας στους πληγέντες.

Λύση: Δικτυωμένοι επιταχυνσιογράφοι
Στους υπάρχοντες σεισμογράφους κάθε χώρας εμφανίζεται τώρα ένας απροσδόκητος σύμμαχος: οι σύγχρονοι φορητοί υπολογιστές έχουν ενσωματωμένο έναν «επιταχυνσιογράφο» για να αντιλαμβάνονται την αιφνίδια μετατόπιση και να ασφαλίζουν τα υποσυστήματά τους προτού υποστούν βλάβη. Ο ίδιος αισθητήρας μπορεί να λειτουργήσει ως ατελής σεισμογράφος: μια τυχαία μετατόπιση του δικού μας φορητού δεν εγγυάται την προέλευση από σεισμό, αλλά αν αρκετοί φορητοί υπολογιστές σε μια περιοχή κουνηθούν ταυτόχρονα, κάτι τρέχει.

Αυτή η ιδέα μετατράπηκε σε πειραματικό πρόγραμμα από ερευνητές δύο πανεπιστημίων της Καλιφόρνιας (του Stanford και του UC Riverside). Μάλιστα στο επονομαζόμενο «Quake-Catcher Νetwork» που έστησαν δέχονται και χρήστες επιτραπέζιων υπολογιστών, στους οποίους παρέχουν έναν αισθητήρα δόνησης με σύνδεση USΒ. Με απασχόληση μόλις 1%-5% του χρόνου λειτουργίας των υπολογιστών, έχουν αποκτήσει ένα δίκτυο που τους δίνει άμεσα και αξιόπιστα το επίκεντρο κάθε σεισμικής ή μετασεισμικής δόνησης. Λεπτομέρειες θα βρείτε στην ιστοσελίδα http: //qcn. stanford. edu/.

Πρόβλημα: Νερό
To γκραφίτι εξοντώνει τους ράφτες: με ένα σπρέι στο χέρι θα δημιουργούμε το ρούχο που θέλουμε ακριβώς στα μέτρα του σώματός μας σε 15 λεπτά! Η συνεχιζόμενη υπερθέρμανση του πλανήτη και τα αιφνίδια καιρικά φαινόμενα της κλιματικής αλλαγής απειλούν σφόδρα τα αποθέματα υδάτινων πόρων μας. Για την Ελλάδα η πρόβλεψη είναι ότι ως το 2050 θα έχει απολέσει το 30% των τωρινών πόσιμων υδάτων της. Επομένως μια τεχνολογία που μπορεί να εντοπίζει υπόγεια ύδατα και να χαρτογραφεί τις φλέβες νερού και τις πιθανές διαδρομές διαφυγής του είναι πολύτιμη.

Λύση: Ηλεκτροσκόπηση υπεδάφους
Μια τέτοια τεχνολογία έχει η εδρεύουσα στη Γιούτα των ΗΠΑ εταιρεία Willowstick Τechnologies (www.

willowstick. com). Το σύστημα υδατογράφησης που έχει αναπτύξει, το «ΑquaΤrack», βασίζεται στην ηλεκτρική αγωγιμότητα του νερού: ηλεκτρόδια βυθίζονται στο έδαφος και συνθέτουν ένα δίκτυο.

Με τη διοχέτευση ηλεκτρικού ρεύματος δημιουργούν ένα μαγνητικό πεδίο που μπορεί να καταγραφεί με μέθοδο παραπλήσια των μαγνητικών τομογράφων.

Πρόβλημα: Διατροφή ανάγκης
Το πρόβλημα είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο, για τον Τρίτο Κόσμο τουλάχιστον: οι φτωχοί αυτού του πλανήτη στερούνται την αναγκαία για μια καλή υγεία διατροφή. Αλλά και τα απρόβλεπτα των φυσικών καταστροφών προβάλλουν ως ορατό για όλους μας το αίτημα μιας «διατροφής στο τσεπάκι».

Λύση: Κιτ μοριακής κουζίνας
Η φωτοθεραπεία με πράσινο λέιζερ ήδη εφαρμόζεται στις μυαλγίες (βλ. φωτογραφία), αλλά η επάλειψη με «rose bengal» τη μετατρέπει και σε συγκολλητή πληγών Δεν είναι ακόμη λύση αλλά όραμα και πειραματισμός. Επί του παρόντος μπορεί να τη γευθεί κανείς σε πανάκριβα στέκια μεταμοντέρνας κουζίνας όπως το εστιατόριο «Μoto» του Σικάγου. Ο ιδιοκτήτης όμως και σεφ του «Μoto», ο Ομάρο Καντού (Ηomaro Cantu), είναι συνεργάτης του Ινστιτούτου Προωθημένων Ιδεών της ΝΑSΑ και τη βοηθάει στον σχεδιασμό φαγητών για τις διαστημικές αποστολές. Εδώ στη Γη ο σεφ Καντού δημιουργεί υγρά με αυθεντικές γεύσεις, τα βάζει σε φυσίγγια... εκτυπωτών έκχυσης (inkjet) και... τυπώνει τις συνταγές του σε φαγώσιμο χαρτί, ψήνει τα φιλέτα του με... ακτίνες λέιζερ και φουσκώνει τα γλυκά του με... υγρό άζωτο! Για το πλεόνασμα του προσωπικού γούστου των πελατών του, τους παρέχει... σύριγγες με γεύσεις τσίλι και μασκαρπόνε, σοκολάτας γάλακτος και σουσαμιού ή πορτοκαλιού και ελαιολάδου. Οσο για τους κατατρεγμένους της Γης, ο κ. Καντού προτείνει να τυπωθούν βιβλία σε φαγώσιμο χαρτί γεμάτο βιταμίνες, όπου η κάθε σελίδα θα είναι γεμάτη πληροφορίες για το... πότε και πώς είναι καλύτερη να τη φας! Επίσης, ετοιμάζεται να χρησιμοποιήσει τη νανοτεχνολογία για να φτιάξει τροφές που διογκώνονται με χρονοκαθυστέρηση ώστε να γεμίζουν το στομάχι χωρίς να καταναλώνουμε αρχικά μεγάλη ποσότητα.

Πρόβλημα: Προσωπική ένδυση
Τροφές σε ζελέ, γαρνιτούρες σε σύριγγες και ψωμί-τυπωμένο χαρτί είναι μερικά από τα συστατικά της «μεταμοντέρνας» μοριακής κουζίνας Η μετανάστευση των δυτικών βιομηχανιών ένδυσης στους τριτοκοσμικούς παραδείσους των απάνθρωπων όρων εργασίας επέτρεψε στη γενιά του 2000 να μεγαλώσει σε μια καταναλωτική αφθονία, με πρωτόγνωρη για τις προηγούμενες γενιές προσφορά φθηνών ρούχων. Τώρα όμως δύο νέα αιτήματα ένδυσης προκύπτουν, είτε ως τάση μόδας είτε ως ανάγκη... επιβίωσης: ενδύματα εντελώς προσωπικά«γάντι» στο σώμα του φέροντος και προσωπικής του σχεδίασηςαλλά και ενδύματα που μπορούν να παραχθούν «στη στιγμή» για να καλύψουν όποια απρόβλεπτη ανάγκη σε καταστάσεις κλιματικής ή οικονομικής κρίσης.

Λύση: Σπρέι αυτο-ένδυσης
Ο ισπανός σχεδιαστής μόδας και δόκτωρ Μανέλ Τόρες (Μanel Τorres) είχε κατά νου αρχικά να ανταποκριθεί στο νέο αίτημα «προσωπικής μόδας». Αναζήτησε απαντήσεις στα υπάρχοντα υλικά της υφαντουργίας και κατέληξε να ψάχνει το πώς έφτιαχναν οι πρώτοι άνθρωποι τα ρούχα τους, από συγκόλληση ινών, χωρίς ύφανση ή ράψιμο. Ζήτησε βοήθεια από τον χημικό μηχανικό Πολ Λιούκχαμ (Ρaul Luckham) του βρετανικού Ιmperial College του Λονδίνου και σύντομα βρέθηκε με έναν αερογράφο στα χέρια γεμάτο με ένα ζουμί από κοντοκομμένες ίνες και πολυμερές. Ψεκάζοντας με αυτό το υγρό κατευθείαν στο γυμνό σώμα του ανθρώπου διαπίστωσε ότι είχε αποκτήσει ένα θαυματουργό υλικό που στέγνωνε σχεδόν αμέσως, δεν «έδενε» με το ανθρώπινο δέρμα, επιδεχόταν πολλαπλά στρώματα «βαφής», με χρώματα ή ίνες διαφορετικής προέλευσης, έδινε την αίσθηση ακατέργαστου μαλακού δέρματος (σουέντ), μπορούσε να πλυθεί επανειλημμένως και να διατηρεί τη μορφή του, αλλά και μπορούσε να εμβαπτισθεί σε διαλύτη, να ξαναγίνει «ζουμί» και να ξαναψεκασθεί ώστε να γίνει νέο ρούχο. Ο Τόρες και ο Λιούκχαμ συνέπηξαν την εταιρεία Fabrican (στην ιστοσελίδα της www.fabricanltd.com μπορείτε να δείτε βιντεοπαρουσιάσεις της ευρεσιτεχνίας τους) και ετοιμάζονται να αρχίσουν τη μαζική παραγωγή κονσερβών σπρέι για τους τελικούς καταναλωτές. Ανακάλυψαν όμως ότι το ίδιο σπρέι προσφέρεται και για την κάλυψη πιο ζωτικών αναγκών από την προσωπική μόδα: την ανάγκη να αποκτήσεις στιγμιαία έναν επίδεσμο αν τραυματισθείς ή να ντυθείς αξιοπρεπώς αν... για οποιονδήποτε λόγο βρεθείς χωρίς ρούχα!

Πρόβλημα: Ανοιχτές πληγές
Δύο ηλεκτρόδια και ένα μπαστούνι-μαγνητοσκόπιο αρκούν για να χαρτογραφήσει κανείς τον θησαυρό των υπόγειων υδάτων Ο σύγχρονος άνθρωπος υποτίθεται ότι δεν κινδυνεύει πλέον από δαγκωματιές άγριων ζώων ή γδαρσίματα σε απάτητες βουνοπλαγιές. Τόσο όμως η αυξανόμενη συχνότητα των ατυχημάτων οδήγησης όσο και η απρόβλεπτη πλέον οργή της φύσης (πλημμύρες, τσουνάμι, σεισμοί, ηφαίστεια κτλ.) ανάγουν το θέμα των πληγών και της ταχείας επούλωσής τους σε φλέγον. Πώς μπορούμε να τις κλείνουμε γρήγορα, χωρίς ράμματα, μολύνσεις και ουλές αποθεραπείας;

Λύση: Κόλλημα με λέιζερ
Οι ακτίνες λέιζερ έχουν παραδοσιακά συνδυαστεί με καταστροφικές εφαρμογές τους, με «πολέμους των άστρων» και άλλα παρόμοια. Αλλά οι ερευνητές Ειρήνη Κοτσεβάρ (Ιrene Κochevar) και Ρόμπερτ Ρέντμοντ (Robert Redmond) του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης, στις ΗΠΑ, ανακάλυψαν μια εξαιρετικά ειρηνική εφαρμογή τους. Συγκεκριμένα βρήκαν μια ροζ βαφή που, όταν αλείφεται πάνω σε μια πληγή και δέχεται επί τρία λεπτά το φως από ένα πράσινο λέιζερ, αλληλεπιδρά με αυτό και μετατρέπεται σε «δερματική κόλλα» που κλείνει την πληγή. Η θερμαινόμενη από το λέιζερ ροζ βαφή (ονόματι «rose bengal») ουσιαστικά «προσκαλεί» τα μόρια κολλαγόνου του δέρματος να έρθουν στα άκρα της πληγής και να αρχίσουν να διαπλέκονται μεταξύ τους σχηματίζοντας ένα δερματικό «φερμουάρ». Η διαδικασία επούλωσης γίνεται έτσι όχι μόνο ταχύτατη αλλά και χωρίς ίχνη καθώς δεν υπάρχουν ραφές που να αφήνουν ουλές. Το ακόμη πιο εκπληκτικό είναι ότι συνεχίζοντας τα πειράματά τους οι δύο ερευνητές είδαν ότι η ίδια μέθοδος επαρκεί για να συνενώνει ακόμη και κομμένα νεύρα!

Πρόβλημα: Κουνούπια
Σιωπηλή, συμπαγής, οικολογική και μικρότερη από... κλουβί παπαγάλου, η συσκευή αυτή της Μega-Catch εξολοθρεύει αποδεδειγμένα ως και 3.707 κουνούπια κάθε νύχτα! Η θερινή μας ανησυχία για την εξάπλωση των κρουσμάτων εγκεφαλίτιδας από το αφρικανικό κουνούπι ήταν απλά ο πρόλογος της διευρυνόμενης μετανάστευσης των εντόμων που φέρνει η κλιματική αλλαγή. Με όλο και πιο φιλικούς προς τα κουνούπια χειμώνες τι θα κάνουμε τα επόμενα καλοκαίρια;

Λύση: Κουνουπορουφήχτρες
Η αμερικανική εταιρεία Μega-Catch (www.megacatch.com) φαίνεται ότι έχει βρει την πιο αποτελεσματική λύση: κουνουποπαγίδες που εξολοθρεύουν χιλιάδες κουνούπια σε μία νύχτα! Το μυστικό τους είναι η οκτενόλη (ουσία που απομιμείται την ανθρώπινη ανάσα), λαμπάκια LΕD που πάλλουν σε συχνότητες ελκυστικές σε διάφορα είδη κουνουπιών και μια λάμπα υπεριωδών ακτίνων. Μόλις τα κουνούπια πλησιάσουν στην παγίδα, το ίδιο σύστημα εκπομπής της οσμής οκτανόλης τα ρουφάει στο εσωτερικό της συσκευής για τα... επακόλουθα. Οι συσκευές προσφέρονται σε τρεις εκδόσεις: την Ultra έναντι 424 δολαρίων (για 3.707 καταμετρημένα κουνούπια/νύχτα), την Ρremier έναντι 211 δολαρίων (με 1.343 πιστοποιημένα θύματα) και την Αlpha, με μόλις 84 δολάρια και... 752 νεκρούς.

Πρόβλημα: Κυκλοφοριακό
Η επέκταση μνήμης του εγκεφάλου μας με τσιπάκια είναι ακόμη θέμα επιστημονικής φαντασίας. Προς το παρόν επιχειρείται το πρώτο βήμα: η μετατροπή της ζωής μας σε ψηφιακό περιεχόμενο Αν η κυκλοφορία των οχημάτων στην Αθήνα σάς φαίνεται αφόρητη, σκεφθείτε πώς είναι σε πόλεις 10, 20 ή και 30 εκατομμυρίων κατοίκων! Υπάρχουν ήδη κάποιες από αυτές και θα γίνουν πολύ περισσότερες όσο αυξάνονται ο πληθυσμός της Γης, η αστυφιλία και η μετανάστευση προς πιο εύπορες χώρες.

Λύση: Δικτυωμένα δίτροχα
Η εφεύρεση του ηλεκτροκίνητου πατινιού με γυροσκοπικό μηχανισμό εξισορρόπησης Segway έδειξε στην αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία General Μotors (GΜ) τον τρόπο να φτιάξει ακόμη μικρότερων διαστάσεων ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Επειτα από αρκετούς πειραματισμούς πέρασε την ομάδα σχεδιαστών της στην άλλη μεριά του Ειρηνικού και τους έβαλε να δουλέψουν με συναδέλφους τους της κινεζικής και της αυστραλιανής αυτοκινητοβιομηχανίας. Το αποτέλεσμα ήταν να παρουσιάσουν στην έκθεση World Εxpo 2010 της Σανγκάης, τον περασμένο Μάρτιο, τρεις παραλλαγές του πρωτότυπου διθέσιου ΕΝ-V (Εlectric Νetworked Vehicle). Εκ πρώτης όψεως, το δίτροχο αυτό όχημα εντυπωσιάζει με το ότι είναι... το ένα τρίτο ενός τυπικού αυτοκινήτου, τόσο σε μήκος όσο και σε βάρος. Κινείται με μπαταρίες ιόντων λιθίου, που επαναφορτίζονται κάθε 56 χιλιόμετρα από οποιαδήποτε πρίζα ρεύματος. Η πραγματικά πρωτόγνωρη ιδέα όμως που υλοποιήθηκε στα ΕΝ-V είναι ότι είναι όλα συνδέσιμα μεταξύ τους μέσω ευρυζωνικού ασύρματου δικτύου και έχουν σύστημα γεωεντοπισμού (GΡS) που ενημερώνεται από το Διαδίκτυο για την κατάσταση στους δρόμους ώστε να επιλέγεται η συμφερότερη διαδρομή.

Πρόβλημα: Ανεπαρκής μνήμη
Με γυροσκοπική τεχνολογία από το Segway και ασύρματα δικτυωμένο GΡS, το Χiao είναι η μία από τις τρεις παραλλαγές του διτρόχου ΕΝ-Vπου παρουσίασε η General Μotors στη Σανγκάη Η αχίλλειος πτέρνα του πολιτισμού μας φαίνεται ότι βρίσκεται τελικά στη μνήμη που διαθέτει ο εγκέφαλός μας: είναι τόσες οι εξελίξεις, τόσο γοργό το βήμα των ανακαλύψεων, τόσο πολλές οι αλλαγές του κοινωνικού, επαγγελματικού και φυσικού περιβάλλοντος στις οποίες καλούμαστε να προσαρμοστούμε που η φυσική μας μνήμη δείχνει απλά να μην επαρκεί! Αν προσθέσουμε σε αυτό το ότι η νόσος Αλτσχάιμερ έχει αναγορευθεί στην ασθένεια του αιώνα, αντιλαμβανόμαστε ότι το ζητούμενο «επέκτασης και αναζωογόνησης της μνήμης μας» είναι εξόχως σημαντικό.

Λύση: Τεχνητή μνήμη
Από τα πρώτα χρόνια της πληροφορικής επανάστασης το θέμα της μνήμης απασχολεί τόσο τους μηχανικούς όσο και τους νευροχειρουργούς. Ο τεχνικός κόσμος κατόρθωσε να δημιουργήσει μνήμες τεράστιας χωρητικότητας που τώρα όλοι έχουμε στα κινητά μας τηλέφωνα και στις φωτογραφικές μας μηχανές. Ο ιατρικός κόσμος όμως βλέπει το χάσμα ανάμεσα στην τεχνητή και στη βιολογική μας μνήμη όλο και να μεγαλώνει: η μνήμη του εγκεφάλου μας μπορεί να καταχωρίζει μόλις δύο μονάδες πληροφορίας (bits) ανά δευτερόλεπτο, άρα κάποιες εκατοντάδες megabytes σε όλη μας τη ζωή, όταν... μια κινηματογραφική ταινία σε DVD υψηλής ποιότητας μπορεί να χρειαστεί ακόμη και 17 gigabytes! Πώς μπορούμε να γεφυρώσουμε το χάσμα;

Αυτό το ερώτημα απασχολεί τον εφευρέτη του πρώτου μινι-υπολογιστή, του ΡDΡ, Γκόρντον Μπελ (Gordon Βell), εδώ και 30 χρόνια. Τελικά, το 1998, και ενόσω ήταν πια κύριος ερευνητής της Μicrosoft, αποφάσισε να γίνει ο ίδιος το πρώτο «πειραματόζωο μνήμης»: άρχισε να καταγράφει ψηφιακά όλη του τη ζωή! Πρώτα ψηφιακοποίησε τις παλιές του φωτογραφίες, τις εργασίες του και τις σημειώσεις του. Επειτα άρχισε να καταγράφει ψηφιακά όλα του τα τηλεφωνήματα, τα μηνύματα e-mail και τις συσκέψεις στις οποίες συμμετείχε και μετά φόρεσε στον λαιμό του μια πρωτότυπη φωτογραφική μηχανή που παίρνει συνεχώς και αυτόματα φωτογραφίες από τα όσα συναντά στη διάρκεια κάθε ημέρας. Το έργο αυτό, που ονομάστηκε «ΜyLifeΒits»- και περιγράφεται στην ιστοσελίδα http: //research.microsoft.com/en-us/ projects/mylifebits-, αποτελεί την «πρώτη ύλη», το ψηφιακό περιεχόμενο της όλης έρευνας που διεξάγει η Μicrosoft για ένα σύστημα τεχνητής μνήμης. Διότι, όπως εύλογα φαντάζεστε, το θέμα δεν είναι μόνο το πώς καταγράφεις σε μια μνήμη τα συμβαίνοντα αλλά το πώς τα κατηγοριοποιείς, πώς τα ανασύρεις και τα συνδυάζεις με άλλα, με την ταχύτητα που απαιτεί ο διαρκώς μειούμενος χρόνος λήψης αποφάσεών μας. Οι πληροφορίες μας λένε ότι ήδη ο Βell μπορεί να βρίσκει εντός 30 δευτερολέπτων οτιδήποτε από την παρελθούσα ζωή του μέσω κειμενικής αναζήτησης. Με τη βοήθεια ερευνητών του Πανεπιστημίου Columbia προσπαθούν τώρα να του δώσουν και τη δυνατότητα να ψάχνει ήχους και αργότερα συνομιλίες. Και, αν κάτι σημαίνει αυτό, δεν μπορούμε να μη σημειώσουμε ότι στις 2 Φεβρουαρίου 2010 ο ιδρυτής της Μicrosoft, ο Βill Gates, και ένας αριθμός υψηλόβαθμων στελεχών της εταιρείας καταχώρισαν μια πατέντα για σύστημα «εξόρυξης προσωπικών δεδομένων». Μήπως βρισκόμαστε κοντύτερα απ΄ όσο νομίζουμε σε ένα τσιπάκι που θα κουμπώνει πίσω από το αφτί μας; Και... τι θα μας συμβεί αν πέσει στα χέρια άλλων;

Πρόβλημα: Υπολογιστική ισχύς
Ο Τhomas Gerrits του ΝΙSΤ με την πειραματική διάταξη που «γέννησε» τους αντικαταστάτες των ηλεκτρονίων στους υπολογιστές μας, τα φωτόνια διττής κατάστασης Κάθε μηχανικός πληροφορικής που θα διαβάσει τα περί τεχνητής επέκτασης μνήμης για τον εγκέφαλό μας θα χαμογελάσει ειρωνικά: έστω ότι καταγράφουμε όλη μας τη ζωή, ότι έχουμε τον τρόπο να «εξορύσσουμε» την κάθε πτυχή της και ότι διασφαλίζουμε τη χρήση της μόνο από εμάς. Ποιος υπολογιστής, με ποιον επεξεργαστή, θα κατορθώσει να τα βγάλει πέρα με τα απειράριθμα δεδομένα που θα συσσωρεύονται και θα αποζητούν επεξεργασία; Διότι το μόνο σίγουρο, μετά την ενίσχυση της βιολογικής μας μνήμης, είναι ότι ο εγκέφαλός μας θα ζητήσει πρώτος «βοήθεια» και έναν «συνεπεξεργαστή» για να του την προσφέρει!

Λύση: Φωτόνια διττής κατάστασης
Η τελευταία δεκαετία χαρακτηρίζεται από άλματα στη φωτονική, τη νέα επιστήμη που επιχειρεί να δαμάσει το φως και να μας δώσει επιτέλους τους υπεργρήγορους κβαντικούς υπολογιστές που ονειρευόμαστε. Ο χειρισμός των φωτονίων όμως με τη διακριτότητα που χειριζόμαστε τα ηλεκτρόνια ήταν εφικτός θεωρητικά αλλά αναπόδεικτος στην πράξη. Αυτό ως τις 15 Ιουλίου 2010. Διότι τότε δημοσιεύθηκε μια εργασία σύμφωνα με την οποία «υλοποίησαν τη γάτα του Schrodinger»- την απόδειξη του περιώνυμου από το 1935 κβαντικού του θεωρήματος για μια γάτα που είναι ταυτόχρονα ζωντανή και νεκρή!

Συγκεκριμένα μια ομάδα ερευνητών του αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Προτύπων και Τεχνολογίας (ΝΙSΤ) βομβάρδισε με λέιζερ κάποιους ιδιαίτερους κρυστάλλους και από τη διέγερσή τους προέκυψε μια νέα μορφή φωτός (γνωστή ως «ζουληγμένο κενό»- squeezed vacuum) που εμπεριέχει μικρό μόνο αριθμό φωτονίων. Επειτα, μέσω σκέδασης της δέσμης του λέιζερ, οι ερευνητές αφαίρεσαν κάποια από αυτά τα φωτόνια και το φως που παρέμεινε... βρέθηκε να πληροί ακριβώς τις προδιαγραφές μιας «κβαντικής γάτας». Οπως δήλωσε ο επικεφαλής της ομάδας Τόμας Γκέριτς (Τhomas Gerrits), «οι παραχθέντες φωτεινοί παλμοί διακρίνονταν ο καθένας από δύο ακριβώς αντίθετες φάσεις». Τώρα το μόνο που χρειάζεται για να αρχίσουμε να υπολογίζουμε δεδομένα με αυτά τα φωτόνια είναι να δομήσουμε... ακόμη μεγαλύτερες κβαντικές γάτες.

ΥΓ.:Την εργασία αυτή των ερευνητών του ΝΙSΤ θα τη βρείτε στο Διαδίκτυο υπό τον τίτλο «Generation of Οptical Coherent State Superpositions by ΝumberResolved Ρhoton Subtraction from Squeezed Vacuum».

tovima.gr

Κοντά στην έξοδο από το Ηλιακό Σύστημα το Voyager 1

Κοντά στην έξοδο από το Ηλιακό μας Σύστημα είναι το Voyager 1, το διαστημόπλοιο που βρίσκεται στη μεγαλύτερη απόσταση από τη Γη - περίπου 17,4 δισ. χλμ μακριά μας.


Σύμφωνα με τους επιστήμονες της Nasa, το διαστημόπλοιο εντόπισε μια διαφορά στη ροή των σωματιδίων που το περιβάλλουν.

Αυτά τα σωματίδια, που προέρχονται από τον ήλιο, κινούνται πλέον με πλάγια κατεύθυνση, κάτι που σημαίνει ότι το Voyager βρίσκεται κοντά στο άλμα προς το διαστρικό Διάστημα - το Διάστημα μεταξύ των άστρων.

"Οταν εκτοξεύθηκε το Voyager, η διαστημική εποχή ήταν μόλις 20 ετών. Δεν είχαμε ιδέα για το πόσο μακριά θα έπρεπε να ταξιδέψουμε για να βγούμε από το Ηλιακό Σύστημα. Τώρα ξέρουμε ότι σε περίπου πέντε χρόνια θα έχουμε βγει έξω, για πρώτη φορά στην ιστορία", είπε στο BBC ο Εντουαρντ Στόουν, επικεφαλής του προγράμματος της Nasa.

Το Voyager 1 εκτοξεύθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1977, και το αδελφό διαστημόπλοιο Voyager 2 στις 20 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς. Αρχικός στόχος των αποστολών αυτών της Nasa ήταν η εξερεύνηση του Δία, του Κρόνου και του Ουρανού, έργο που ολοκληρώθηκε το 1989.

tovima.gr

Το Top 10 των Ανεξήγητων Φαινομένων

Η ιατρική επιστήμη έχει μόλις αρχίσει να κατανοεί τον τρόπο με τον οποίο το μυαλό επηρεάζει το σώμα. Το φαινόμενο placebo (όπου κάποιος όταν πάρει ένα εικονικό φάρμακο αισθάνεται ήδη καλύτερα), για παράδειγμα, δείχνει ότι... 

οι άνθρωποι μπορούν μερικές φορές να προκαλέσουν μια ανακούφιση στα ιατρικά συμπτώματα.Χρησιμοποιώντας διαδικασίες που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε, το σώμα έχει την δυνατότητα να θεραπεύσει τον εαυτό του και είναι εντυπωσιακό το αποτέλεσμα από οποιαδήποτε σύγχρονη ιατρική.

Ψυχικές δυνάμεις και ESP

Οιψυχικές δυνάμεις και η έξω-αισθητική αντίληψη (ESP), συγκαταλέγονται μεταξύ των πρώτων δέκα ανεξήγητων φαινομένων,επειδή η πίστη σε αυτά είναι τόσο διαδεδομένη. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η διαίσθηση είναι ένα είδος ψυχικής δύναμης, ένας τρόπος που έχει πρόσβαση σε κρυφή ή ειδική γνώση για τον κόσμο ή το μέλλον. Οι ερευνητές έχουν πειραματιστεί σε ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι έχουν ψυχικές δυνάμεις, αν και τα αποτελέσματα κάτω από αυστηρά ελεγχόμενες επιστημονικές συνθήκες έχουν αποδειχθεί μέχρι στιγμής αρνητικά ή διφορούμενα. Μερικοί έχουν ισχυριστεί ότι οι ψυχικές δυνάμεις δεν μπορούν να δοκιμαστούν, ή για κάποιο λόγο ελαχιστοποιούνται στην παρουσία σκεπτικιστών ή επιστημόνων. Αν αυτό αληθεύει, η επιστήμη δεν θα μπορέσει ποτέ να αποδείξει ή να αποκλείσει την ύπαρξη των ψυχικών δυνάμεων.

Μεταθανάτιες εμπειρίες και ζωή μετά το θάνατο

Οιάνθρωποι που κάποτε ήταν κοντά στο θάνατο έχουν κάποιες φορές αναφέρει ποικίλες υπερφυσικές εμπειρίες (όπως το ότι βρίσκονται σε ένα τούνελ και πλησιάζουν στην έξοδο, να έχουν συναντηθεί με τους αγαπημένους τους, μια αίσθηση γαλήνης, κ.λπ.). Αυτό δείχνει ότι υπάρχουμε και μετά τον θάνατο. Ενώ τέτοιες εμπειρίες υπάρχουν, κανείς δεν έχει γυρίσει με αποδείξεις ή με πληροφορίες από την άλλη πλευρά. Οι σκεπτικιστές το αποδίδουν στην παραίσθηση ενός ψυχικού τραύματος του εγκεφάλου.
Αλλά και πάλι δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι προκαλεί τις επιθανάτιες εμπειρίες, ή αν πραγματικά είναι οράματα.

ΑΤΙΑ

Πολλοί άνθρωποι βλέπουν πράγματα στον ουρανό που δεν μπορούν να εντοπιστούν, και κυμαίνονται από αεροσκάφη μέχρι μετεωρίτες. Το αν κάποιο από αυτά τα αντικείμενα και τα φώτα είναι εξωγήινο σκάφος είναι ένα άλλο θέμα. Ενώ οι προσεκτικές έρευνες έχουν αποκαλύψει γνωστές αιτίες για τις περισσότερες περιπτώσεις , κάποιες περιπτώσεις ΑΤΙΑ θα παραμείνουν πιθανότατα ανεξήγητες.


Deja vu

Deja vu είναι μια γαλλική φράση που σημαίνει "το έχω ήδη δει," και αναφέρεται στο ευδιάκριτο, αινιγματικό και μυστηριώδες αίσθημα ότι έχουμε ξαναζήσει ένα συγκεκριμένο σύνολο περιστάσεων στο παρελθόν. Μια γυναίκα μπορεί να μπαίνει σε ένα κτίριο, για παράδειγμα, σε μια ξένη χώρα, που δεν είχε ποτέ πριν επισκεφτεί και να της φαίνονται όλα γνώριμα. Κάποιοι αποδίδουν το deja vu σε ψυχικές εμπειρίες ή σε αυθόρμητες εκ λάμψεις από προηγούμενες ζωές. Η έρευνα στην ανθρώπινη ψυχολογία μπορεί να προσφέρει πιο φυσιολογικές ερμηνείες, αλλά τελικά η αιτία και η φύση του ίδιου του φαινομένου παραμένει ένα μυστήριο.

ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ

Ταπνεύματα των νεκρών έχουν κάνει από καιρό την εμφάνισή τους στη λαογραφία μας και στον πολιτισμό. Πολλοί άνθρωποι έχουν αναφέρει ότι είδαν παρουσίες από σκιώδεις αγνώστους ή από εκλιπόντες αγαπημένους τους. Αν και μια οριστική απόδειξη για την ύπαρξη των φαντασμάτων παραμένει άπιαστη, αυτόπτες μάρτυρες συνεχίζουν να αναφέρουν εμφανίσεις, να έχουν φωτογραφίσει, ακόμα και επικοινωνίες με φαντάσματα. Οι ερευνητές που ασχολούνται με αυτό, ελπίζουν ότι κάποια μέρα θα αποδειχθεί ότι οι πεθαμένοι μπορούν να επικοινωνήσουν με τους ζωντανούς, παρέχοντας μια τελική απάντηση στο μυστήριο.

Μυστηριώδεις εξαφανίσεις

Οιάνθρωποι εξαφανίζονται για διάφορους λόγους. Οι περισσότεροι είναι φυγάδες, κάποιοι τους τυχαίνει κάτι σε ατύχημα, κάποιοι έχουν απαχθεί ή σκοτωθεί, αλλά οι περισσότεροι τελικά βρίσκονται.
Δεν ισχύει το ίδιο όμως με κάποιες πραγματικά μυστηριώδεις εξαφανίσεις.
Από το πλήρωμα του Marie Celeste, ο Jimmy Hoffa, η Αμέλια Έρχαρτ και η Natalee Holloway, κάποιοι άνθρωποι φαίνεται ότι έχουν εξαφανιστεί χωρίς ίχνος.
Οι αγνοούμενοι βρίσκονται με την βοήθεια της αστυνομίας, μετά από κάποιο ατύχημα, είτε μετά από δική τους εμφάνιση
Αλλά όταν τα αποδεικτικά στοιχεία λείπουν ούτε η αστυνομία ούτε το εγκληματολογικό μπορούν να λύσουν το μυστήριο εξαφάνισης.

ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ

Νατο αποκαλέσει κανείς, προαίσθημα; μια «έκτη αίσθηση»; ή κάτι άλλο;
Έχουμε βιώσει όλοι τη διαίσθηση κάποια στιγμή.
Βέβαια, τα προαισθήματα συχνά αποδεικνύονται λανθασμένα (πόσες φορές κατά τη διάρκεια αναταράξεων στο αεροπλάνο, ήσουν σίγουρος ότι το αεροπλάνο θα πέσει;).
Οι ψυχολόγοι σημειώνουν ότι οι άνθρωποι υποσυνείδητα έχουν πάρει πληροφορίες για τον κόσμο γύρω, οδηγώντας τους στην αίσθηση ότι γνωρίζουν τις πληροφορίες χωρίς όμως να καταλαβαίνουν πως ακριβώς ή γιατί τις ξέρει

Bigfoot

Για δεκαετίες, μεγάλα, μαλλιαρά και ανθρωπόμορφα πλάσματα που αποκαλούνται ' Μεγαλοπόδαροι έχουν κατά καιρούς αναφερθεί από αυτόπτες μάρτυρες στην Αμερική. Παρά τα χιλιάδες Bigfoot που έχουν αναφερθεί δεν έχουν βρεθεί πότε τα σώματά τους . Κανένα δεν έχει ποτέ σκοτωθεί από κάποιον κυνηγό, κανένα δεν χτυπήθηκε από κάποιο διερχόμενο αμάξι, ή ακόμα και να πέθαναν από φυσικά αίτια.
Ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων, όπως δόντια ή οστά, η υποστήριξη ότι υπάρχουν έρχεται μόνο από αυτόπτες μάρτυρες και αμφιλεγόμενες φωτογραφίες και ταινίες.
Δεδομένου ότι είναι λογικά αδύνατο να αποδειχθεί εάν υπάρχουν ή όχι, η επιστήμη δεν θα μπορέσει ποτέ να αποδείξει ότι πλάσματα σαν τους Bigfoot και του τέρατος του Λοχ Νες δεν υπάρχουν, και είναι πιθανό αυτά τα μυστηριώδη θηρία να κρύβονται μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα.

Η Taos Hum

Κάποιοι κάτοικοι και επισκέπτες της μικρής πόλης Taos, στο Νέο Μεξικό, εδώ και χρόνια ενοχλούνται και προβληματίζονται από μια μυστηριώδη τάση λιποθυμίας, από ένα , χαμηλής συχνότητας, βουητό στον αέρα της ερήμου.
Παραδόξως, μόνο το 2% των κατοίκων Taos ακούει τον ήχο.
Μερικοί πιστεύουν ότι προκαλείται από την ασυνήθιστη ακουστική.
Άλλοι υποψιάζονται ότι υπάρχει μια μαζική υστερία ή κάποιο μυστικό, με σκοτεινό σκοπό.
Κανείς όμως δεν είναι ακόμη σε θέση να εντοπίσει την προέλευση του ήχου.

periergaa.blogspot.com

Αφιέρωμα: Μαξ Πλανκ (1858 – 1947): Ο πατέρας της Κβαντικής Θεωρίας

Ο άνθρωπος που είχε μαθητές του επιπέδου του Hertz και άλλων περισσότερο ή λιγότερο γνωστών επιστημόνων. Ο Μαξ Πλανκ είναι ο επιστήμονας που αποτελεί το Αφιέρωμα του TechNews γι αυτόν το μήνα. Είναι ο Φυσικός που κατόρθωσε με την αυξημένη ευφυΐα του να περιγράψει άγνωστα μέχρι τότε δομικά φαινόμενα στα πεδία της Ατομικής Φυσικής και αναφερόμενα μόνο σε φιλοσοφικό επίπεδο μέχρι τότε. Φαινόμενα που μέχρι και σήμερα συνεχίζουν να ερευνώνται σε βάθος για την πλήρη κατανόηση τους. Απολαύστε το Αφιέρωμα για τον Γερμανό Φυσικό, Μαξ Πλανκ.
Ο Μαξ Πλανκ (Max Karl Ernst Ludwig Planck) ήταν Γερμανός φυσικός και κάτοχος Βραβείου Νόμπελ Φυσικής. Γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1858 στο Κίελο της Γερμανίας και πέθανε στις 4 Οκτωβρίου 1947 στο Γκέτινγκεν. Θεωρείται ως ο πατέρας της Κβαντικής Θεωρίας.

1. Η ζωή του
1.1 Καταγωγή, παιδική ηλικία και σπουδές

Ο Πλανκ καταγόταν από οικογένεια πανεπιστημιακών. Ο προπάππος και ο παππούς του ήταν καθηγητές της Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, ο πατέρας του ήταν καθηγητής της Νομικής στα πανεπιστήμια του Κιέλου και Μονάχου, ενώ ο θείος του Gottlieb Planck ήταν δικαστής και συνέβαλε σημαντικά στην Α' έκδοση του γερμανικού Βιβλίου Ιδιωτικού Δικαίου το 1900, που ακόμα και σήμερα ρυθμίζει όλη τη ιδιωτική ζωή των Γερμανών.

Ο Μαξ Πλανκ ήταν το έκτο παιδί του Johann Julius Wilhelm Planck και το τέταρτο της δεύτερης συζύγου του, Emma Patzig. Το 1867 η οικογένεια μετακόμισε στο Μόναχο και ο Μαξ εγγράφηκε στο περίφημο Königliches Maximilians gymnasium, όπου είχε ως διδάσκαλο τον μαθηματικό Hermann Müller, ο οποίος του δίδαξε επίσης Αστρονομία και Μηχανική. Ο Πλανκ τελείωσε τη μέση εκπαίδευση σε ηλικία 16 ετών, ενώ, όπως και ο Χάιζενμπεργκ, είχε εξαιρετικό ταλέντο στη Μουσική, σε βαθμό που θα μπορούσε να σταδιοδρομήσει και ως επαγγελματίας μουσικός: έπαιζε πιάνο, εκκλησιαστικό όργανο και βιολοντσέλο, τραγουδούσε και συνέθετε τραγούδια και όπερες. Παρόλα αυτά, αποφάσισε να σπουδάσει Φυσική.

Ο καθηγητής της Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, Philipp von Jolly, τον συμβούλευσε να ακολουθήσει κάποια άλλη επιστήμη, αφού, κατά τη γνώμη του, στη Φυσική όλα σχεδόν είχαν ανακαλυφθεί. Ο Πλανκ του απάντησε ότι δεν επιθυμούσε να ανακαλύψει νέα πράγματα, απλώς να κατανοήσει τα ήδη γνωστά. Ξεκίνησε έτσι τις σπουδές του υπό τον von Jolly το 1874. Μετά από λίγα πειράματα (π.χ. μελέτη της διαχύσεως του υδρογόνου σε υπέρθερμο λευκόχρυσο), ο Πλανκ στράφηκε οριστικά προς τη Θεωρητική Φυσική.

Το 1877 πήγε στο Βερολίνο για ένα χρόνο μελέτης με τους διάσημους φυσικούς Hermann von Helmholtz και Gustav Kirchhoff. Επίσης μελέτησε κοντά στον μαθηματικό Καρλ Βάιερστρας. Βρήκε τις διαλέξεις των Χέλμχολτζ και Κίρκοφ μάλλον βαρετές, ωστόσο απέκτησε φιλία με τον πρώτο. Κυρίως, όμως, μελέτησε μόνος του τα έργα του Ρούντολφ Κλαούζιους (R. Clausius), κάτι που τον οδήγησε να επιλέξει τη θεωρία της θερμότητας ως πεδίο για ειδίκευση. Τον Φεβρουάριο 1879 ο Πλανκ υπέβαλε τη διδακτορική του διατριβή, που είχε τίτλο Über den zweiten Hauptsatz der mechanischen Wärmetheorie («Επί του δεύτερου θεμελιώδους θεωρήματος της μηχανικής θεωρίας της θερμότητας»). Στη συνέχεια δίδαξε για λίγο καιρό Μαθηματικά και Φυσική στο παλιό του γυμνάσιο στο Μόναχο.

Τον Ιούνιο 1880 παρουσίασε τη διατριβή του επί υφηγεσία (Habilitation) Gleichgewichtszustände isotroper Körper in verschiedenen Temperaturen («Καταστάσεις ισορροπίας ισοτροπικών σωμάτων σε διάφορες θερμοκρασίες»).

1.2 Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Μετά την ολοκλήρωση της υφηγεσίας του, ο Πλανκ διορίσθηκε ως άμισθος υφηγητής στο Μόναχο, μέχρι να του προσφερθεί μία καθηγητική έδρα. Συνέχισε την έρευνα στη θεωρία της θερμότητας και ανακάλυψε ανεξάρτητα τον φορμαλισμό της Θερμοδυναμικής χωρίς να το συνειδητοποιήσει. Οι ιδέες περί εντροπίας του Κλαούζιους κατείχαν σημαντική θέση στη δουλειά του. Τον Απρίλιο 1885 ο Πλανκ διορίσθηκε έκτακτος καθηγητής της Θεωρητικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Κιέλου. Ακολούθησαν νέες μελέτες του πάνω στην εντροπία και την εφαρμογή της στη Φυσικοχημεία. Ο Πλανκ πρότεινε μία θερμοδυναμική βάση για τη θεωρία της ηλεκτρολυτικής διασπάσεως του Σβάντε Αρένιους.

Το 1889 χρίστηκε διάδοχος του Κίρκοφ στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, το πιθανότερο χάρη στη μεσολάβηση του Χέλμχολτζ, και το 1892έγινε τακτικός καθηγητής. Εκεί έγινε μέλος της τοπικής εταιρείας Φυσικής. Αργότερα θα έγραφε για την περίοδο εκείνη: «Εκείνες τις ημέρες ήμουν ουσιαστικώς ο μοναδικός θεωρητικός φυσικός εκεί, γεγονός που με δυσκόλεψε κάπως, αφού όταν άρχισα να αναφέρω την εντροπία ήμουν εκτός κλίματος, καθώς την θεωρούσαν ως ένα μαθηματικό φάντασμα (χωρίς φυσικό νόημα)». Χάρη σε πρωτοβουλία του Πλανκ οι διάφορες τοπικές Εταιρείες Φυσικής στη Γερμανία συνενώθηκαν το 1898 και σχημάτισαν τη Γερμανική Φυσική Εταιρεία (Deutsche Physikalische Gesellschaft, DPG), της οποίας ο Πλανκ ήταν πρόεδρος από το 1905 ως το 1909.

Ο Πλανκ εγκαινίασε ένα μάθημα 6 εξαμήνων στη Θεωρητική Φυσική, «ξηρό, κάπως απρόσωπο» κατά τη Μάιτνερ, «χωρίς να χρησιμοποιεί σημειώσεις, χωρίς να κάνει λάθη: ο καλύτερος δάσκαλός μου» κατά τον Βρετανό James R. Partington. Ο Πλανκ δεν θεμελίωσε κάποια «σχολή»: Ο αριθμός των μεταπτυχιακών του φοιτητών ήταν συνολικά μόλις περί τους 20, μεταξύ των οποίων και οι εξής:

- Max Abraham 1897 (1875 - 1922)
- Moritz Schlick 1904 (1882 - 1936)
- Walther Meißner 1906 (1882 - 1974)
- Max von Laue 1906 (1879 - 1960)
- Fritz Reiche 1907 (1883 - 1960)
- Walter Schottky 1912 (1886 - 1976)
- Walther Bothe 1914 (1891 - 1957)

Το 1907 προτάθηκε στον Πλανκ η θέση του Μπόλτζμαν στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, αλλά απέρριψε την προσφορά προκειμένου να παραμείνει στο Βερολίνο. Το 1909 δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής της Θεωρητικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης. Συνταξιοδοτήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου στις 10 Ιανουαρίου 1926. Τη θέση του κατέλαβε ο Έρβιν Σρέντινγκερ.

Μεταξύ 1930 και 1937, και πάλι επί μικρό διάστημα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, διετέλεσε πρόεδρος της Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft, της κρατικής εταιρείας επιστημονικών ερευνών υπό την αιγίδα της οποίας λειτουργούσαν τα ομώνυμα ερευνητικά ινστιτούτα (Kaiser-Wilhelm-Institute). Τον Φεβρουάριο 1948 η εταιρεία μετονομάστηκε προς τιμή του σε Max-Planck-Gesellschaft και τα ερευνητικά ινστιτούτα αντίστοιχα σε Max Planck Institute.

1.3 Οικογενειακή κατάσταση
Τον Μάρτιο 1887 ο Πλανκ νυμφεύθηκε την Μαρί Μερκ (Marie Merck) (1861-1909), αδελφή συμμαθητή του. Μαζί της απέκτησε τέσσερα παιδιά, τον Καρλ (1888-1916), τις δίδυμες Έμμα (1889-1919) και Γκρέτε (1889-1917), και τον Έρβιν (1893-1945). Μετά τον διορισμό στο Βερολίνο, η οικογένεια Πλανκ ζούσε σε μία έπαυλη στο προάστιο Γκρίνεβαλντ (Berlin-Grunewald), του Βερολίνου, οδός Wangenheimstraße 21. Στη γειτονιά εκείνη ζούσαν και αρκετοί άλλοι καθηγητές στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπως π.χ. ο διάσημος θεολόγος Άντολφ φον Χάρνακ (Adolf von Harnack), που συνδέθηκε με φιλία με τον Πλανκ. Σύντομα, το σπίτι των Πλανκ έγινε κοινωνικό και πολιτιστικό σταυροδρόμι: Αρκετοί γνωστοί επιστήμονες ήταν τακτικοί επισκέπτες, μεταξύ τους οι Άλμπερτ Αϊνστάιν, Ότο Χαν και Λίζα Μάιτνερ.

Μετά από αρκετά ευτυχισμένα χρόνια, η οικογένεια του Πλανκ γνώρισε άσχημες ώρες: Τον Οκτώβριο του 1909 η σύζυγός του Μαρί απεβίωσε, πιθανώς από φυματίωση. Τον Μάρτιο του 1911 ο Μαξ Πλανκ νυμφεύθηκε με την Μάργκα φον Έσσλιν (Marga von Hoesslin) (1882-1948) και τον Δεκέμβριο γεννήθηκε ο γιος τους Χέρμαν. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο μεγαλύτερος γιος του Πλανκ, ο Καρλ, σκοτώθηκε στη Μάχη του Βερντέν, ενώ ο Έρβιν είχε ήδη συλληφθεί αιχμάλωτος των Γάλλων το 1914. Η Γκρέτε πέθανε το 1917 κατά τη γέννα του πρώτου της παιδιού, κι η αδελφή της το ίδιο, δύο χρόνια αργότερα, αφού είχε παντρευτεί τον χήρο της Γκρέτε. Και οι δύο εγγονές του Πλανκ, ωστόσο, επέζησαν και έλαβαν τα ονόματα των μητέρων τους. Ο Πλανκ υπέμεινε όλες αυτές τις απώλειες με στωική υποταγή στη μοίρα. Τέλος, τον Ιανουάριο του 1945 και ο νεότερος γιος Έρβιν, στον οποίο ο Μαξ έτρεφε ιδιαίτερη αδυναμία, εκτελέσθηκε από το χιτλερικό καθεστώς εξαιτίας της συμμετοχής του στην αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ τον Ιούλιο 1944.

2. Η ακτινοβολία μέλανος σώματος
Το 1894 ο Πλανκ έστρεψε την προσοχή του στο πρόβλημα της ακτινοβολίας μέλανος σώματος. Είχε αναλάβει να ανακαλύψει για λογαριασμό εταιρειών ηλεκτρισμού τον τρόπο παραγωγής του περισσότερου δυνατού φωτός με λαμπτήρες που θα κατανάλωναν την ελάχιστη ενέργεια. Με το πρόβλημα είχε ήδη ασχοληθεί ο Κίρκοφ το 1859: πώς εξαρτάται η ένταση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που εκπέμπει ένα μέλαν σώμα (ένας τέλειος απορροφητής της ξένης ακτινοβολίας, όπως μία κοιλότητα) από τη συχνότητα της ακτινοβολίας (π.χ. το χρώμα του φωτός) και τη θερμοκρασία του μέλανος σώματος; Το ζήτημα είχε ήδη μελετηθεί πειραματικά, αλλά ο νόμος Rayleigh-Jeans που εξαγόταν με τη βοήθεια της Κλασικής Φυσικής αποτύγχανε να εξηγήσει την παρατηρούμενη συμπεριφορά σε υψηλές συχνότητες, δίνοντας πυκνότητα ενέργειας αποκλίνουσα προς το άπειρο, από όπου και ο όρος «υπεριώδης καταστροφή». Ο Wilhelm Wien πρότεινε τον ομώνυμο νόμο (Νόμος του Wien), που προέβλεπε με ακρίβεια τη συμπεριφορά σε υψηλές συχνότητες, αλλά αποτύγχανε στις χαμηλές. Στην προσπάθειά του να συμφιλιώσει τη θεωρία με το πείραμα, ο Πλανκ ανακάλυψε τον περίφημο Νόμο του Πλανκ για την ακτινοβολία μέλανος σώματος, που θα συγκλόνιζε την επιστήμη της Φυσικής από τα θεμέλιά της. Ο νόμος πρωτοπαρουσιάσθηκε σε μία συνάντηση της Γερμανικής Φυσικής Εταιρείας, στις 19 Οκτωβρίου 1900, και δημοσιεύθηκε το 1901.

Μία πλήρης θεωρητική θεμελίωση του νόμου ήταν έτοιμη στις 14 Δεκεμβρίου 1900, και απαιτούσε ιδέες από τη Στατιστική Μηχανική. Μέχρι τότε ο Πλανκ απεχθανόταν τη στατιστική ερμηνεία του Δεύτερου Νόμου της Θερμοδυναμικής, τον οποίο εκλάμβανε ως αξίωμα ή αρχή: «...μία πράξη απελπισίας... ήμουν έτοιμος να θυσιάσω οποιαδήποτε από τις προηγούμενες πεποιθήσεις μου σχετικά με τη Φυσική...».

Η θεμελιώδης παραδοχή για να μπορεί να εξαχθεί ο Νόμος του Πλανκ είναι ότι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία μπορεί να εκπέμπεται μόνο σε κβαντισμένη μορφή, σε «κβάντα» ή «πακέτα», η ποσότητα της ενέργειας που περιείχε το καθένα από τα οποία ήταν υποχρεωτικώς ακέραιο πολλαπλάσιο μιας στοιχειώδους ποσότητας. Στην περίπτωση αυτή, η στοιχειώδης ποσότητα είναι ανάλογη της συχνότητας της ακτινοβολίας, E = hν, όπου h μία σταθερά που σήμερα ονομάζεται «σταθερά του Πλανκ» και είναι η θεμελιώδης σταθερά της Κβαντομηχανικής.

Αρχικώς, ο Πλανκ θεωρούσε την κβάντωση, στην οποία είχε υποχρεωθεί, ως «μία καθαρώς τυπική παραδοχή... στην πραγματικότητα δεν τη σκεφτόμουν και πολύ». Μόνο που η παραδοχή αυτή ήταν όχι απλώς αντίθετη, αλλά και ασύμβατη με τη μέχρι τότε Φυσική (που από τότε αποκαλούμε Κλασική Φυσική), και απετέλεσε τη γέννηση της Κβαντικής Φυσικής και το μεγαλύτερο διανοητικό επίτευγμα του Πλανκ (πάντως ο Μπόλτζμαν είχε μιλήσει ήδη από το 1877 σε μία θεωρητική δημοσίευση για την πιθανότητα οι ενεργειακές καταστάσεις ενός φυσικού συστήματος να είναι διακριτές). Προς αναγνώριση αυτού, ο Πλανκ τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1918.

Στη συνέχεια, ο Πλανκ προσπαθούσε για πολλά χρόνια να συλλάβει το αληθινό νόημα των κβάντων με κλασικούς όρους σκέψεως, αλλά μάταια: «οι πολυετείς άκαρπες προσπάθειές μου να ενσωματώσω με κάποιο τρόπο το κβάντο (h) της δράσεως στην κλασική θεωρία... ...μου προκάλεσαν πολλές φασαρίες». Αρκετά χρόνια μετά, μεγάλοι φυσικοί όπως οι Rayleigh, Jeans, και Lorentz έθεταν h = 0 προκειμένου να ευθυγραμμισθούν με την Κλασική Φυσική, αλλά ο Πλανκ γνώριζε καλά ότι η σταθερά του είχε μία ακριβή μη μηδενική τιμή: «Αδυνατώ να κατανοήσω το πείσμα του Jeans — συνιστά ένα παράδειγμα θεωρητικού που δεν θα έπρεπε να υπάρχει ποτέ, το ίδιο με τον Έγελο στη Φιλοσοφία. Τόσο το χειρότερο για τα γεγονότα, αν αυτοί λαθεύουν.»

Ο Μαξ Μπορν έγραψε για τον Πλανκ: «Από τη φύση του και την οικογενειακή του παράδοση ήταν συντηρητικός, αντιτιθέμενος προς επαναστατικές καινοτομίες και σκεπτικιστής ως προς τις εικασίες. Αλλά η πίστη του στην καταλυτική ισχύ της ορθολογικής σκέψεως που βασίζεται πάνω σε δεδομένα ήταν τόσο δυνατή, ώστε δεν δίστασε να εκφράσει ένα ισχυρισμό που ερχόταν σε αντίθεση με ολόκληρη την παράδοση, επειδή είχε πρώτα ο ίδιος πεισθεί ότι δεν υπήρχε άλλη λύση.»

Μετά την οριστική θεμελίωση της Κβαντομηχανικής, η (στατιστική) «Ερμηνεία της Κοπεγχάγης» των Χάιζενμπεργκ και Πάουλι απορρίφθηκε από τον Πλανκ, όπως είχε ήδη απορριφθεί από τους Σρέντινγκερ και Λάουε. Ο Πλανκ αποκαλούσε «αηδιαστική» τη «μητρομηχανική» του Χάιζενμπεργκ, μολονότι είχε καλύτερη γνώμη για την κυματική Εξίσωση του Σρέντινγκερ, περιμένοντας ότι η Κυματική θα καθιστούσε άχρηστη την καταφυγή στην Κβαντική Φυσική. Η επιστημονική πρόοδος διέψευσε τις προσδοκίες του. Ο Πλανκ πάντως τελικά είχε δίκιο στην παλαιότερη διαπίστωσή του ότι: «Μία νέα αλήθεια στην Επιστήμη δεν επιβάλλεται επειδή οι εχθροί της πείσθηκαν και εξέφρασαν την αλλαγή της γνώμης τους, αλλά κυρίως επειδή οι εχθροί της σιγά-σιγά πεθαίνουν και η νεότερη γενιά διδάσκεται τη νέα αλήθεια από την αρχή.»

3. Πώς ανέδειξε τον Αϊνστάιν
Το 1905 ο μέχρι τότε τελείως άγνωστος Άλμπερτ Αϊνστάιν δημοσίευσε τις τρεις μνημειώδεις εργασίες του στο επιστημονικό περιοδικό Annalen der Physik. Ο Πλανκ ήταν ένας από τους λίγους επιστήμονες του κατεστημένου που κατάλαβαν αμέσως τη σημασία της Ειδικής Θεωρίας της Σχετικότητας. Χάρη στη μεγάλη επιρροή του Μαξ Πλανκ, η θεωρία έγινε σύντομα ευρύτατα αποδεκτή στη Γερμανία, και από εκεί και στη διεθνή κοινότητα των Φυσικών. Ο Πλανκ είχε εξάλλου ο ίδιος σημαντική συνεισφορά στην επέκταση της θεωρίας.

Αντιθέτως, η υπόθεση του Αϊνστάιν για την ύπαρξη κβάντων φωτός (των φωτονίων) για την ερμηνεία του φωτοηλεκτρικού φαινομένου είχε απορριφθεί αρχικώς από τον Πλανκ, ο οποίος ήταν απρόθυμος να απορρίψει την Κλασική Ηλεκτροδυναμική του Μάξγουελ: «Η θεωρία του φωτός θα οπισθοδρομούσε όχι δεκαετίες, αλλά αιώνες, στην εποχή που ο Κρίστιαν Χόυχενς τόλμησε να αντιπαλέψει τη δυνατή θεωρία εκπομπής του Νεύτωνα...».

Το 1910 ο Αϊνστάιν υπέδειξε την ανώμαλη συμπεριφορά της ειδικής θερμότητας σε χαμηλές θερμοκρασίες ως ένα ακόμα παράδειγμα φαινομένου που δεν εξηγείται με την Κλασική Φυσική. Οι Πλανκ και Νερνστ, προκειμένου να διευκρινισθεί ο αυξανόμενος αριθμός των αντιφάσεων της Κλασικής Φυσικής με το πείραμα, διοργάνωσαν το πρώτο συνέδριο του Solvay στις Βρυξέλλες το 1911. Σε αυτή τη συνάντηση ο Αϊνστάιν κατόρθωσε τελικώς να πείσει τον Πλανκ για την ορθότητα της απόψεώς του. Από τότε η υποστήριξη του Πλανκ προς τον κατά 21 χρόνια νεότερό του Αϊνστάιν ήταν αμέριστη και ολόπλευρη. Καθώς ο Πλανκ είχε τη θέση του κοσμήτορα στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου το 1914, μπόρεσε να μετακαλέσει τον Αϊνστάιν εκεί και να δημιουργήσει μία νέα θέση καθηγητή για αυτόν. Σύντομα οι δυο επιστήμονες έγιναν και φίλοι, και μάλιστα συναντιόνταν τακτικά για να ψυχαγωγηθούν παίζοντας μουσική.

Βέβαια η ταραγμένη περίοδος του Α' Παγκόσμιου Πολέμου ήταν αναπόφευκτο να αποφέρει διαφορές στη συμπεριφορά ανάμεσα στους επιστήμονες ως προς τη φιλειρηνικότητά τους: Ο Πλανκ συνυπέγραψε το «Μανιφέστο των 93 διανοουμένων», ένα φιλοπολεμικό κείμενο, ενώ ο Αϊνστάιν κράτησε μία αυστηρά φιλειρηνική στάση, που λίγο έλειψε να οδηγήσει στη φυλάκισή του (από την οποία σώθηκε μόνο χάρη στην Ελβετική υπηκοότητα). Αλλά και ο Πλανκ ήδη από το 1915 είχε αποκηρύξει (μετά και από συναντήσεις του με τον Ολλανδό φυσικό Lorentz) τμήματα του Μανιφέστου, και το 1916 υπέγραψε μία διακήρυξη κατά της πολιτικής των προσαρτήσεων χωρών από τη Γερμανία. Κατά τη δύσκολη αυτή πολεμική και μεταπολεμική περίοδο στη Γερμανία, ο Πλανκ είχε την τύχη να θεωρείται η μεγαλύτερη αυθεντία της Φυσικής εκεί, κάτι που πιθανώς διευκόλυνε περισσότερο και τη συνακόλουθη ευρεία αποδοχή της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας του Αϊνστάιν. Ο Πλανκ διέδωσε το «σλόγκαν» «επιμείνετε και εξακολουθείτε να εργάζεσθε» προς τους συμπατριώτες του ερευνητές επιστήμονες. Τον Οκτώβριο 1920 ο Πλανκ ίδρυσε με τον Φριτς Χάμπερ το "Notgemeinschaft der Deutschen Wissenschaft", που είχε ως στόχο την παροχή υποστηρίξεως για την άπορη επιστημονική έρευνα. Τα λίγα χρήματα που μπορούσαν να συγκεντρώσουν και να διανείμουν συγκεντρώνονταν κατά μεγάλο μέρος στο εξωτερικό.

Μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, ο Πλανκ, ήδη 74 ετών, είδε αρκετούς συνεργάτες και φίλους να διώχνονται από τις θέσεις τους και να ταπεινώνονται επειδή είχαν έστω και μερικώς εβραϊκή καταγωγή. Επισήμως υιοθέτησε και πάλι το «επιμείνετε και εξακολουθείτε να εργάζεσθε», ζητώντας από τους επιστήμονες που σκέπτονταν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό, να παραμείνουν στη Γερμανία. Την ίδια στιγμή ωστόσο δεν εμπόδισε τον Αϊνστάιν να διαφύγει εγκαίρως από τη χώρα, μολονότι έλπιζε πως η κατάσταση θα βελτιωνόταν.

Η επίδραση του Πλανκ στον Αϊνστάιν πιθανώς να διαφαίνεται στην απόρριψη από τον δεύτερο της στατιστικής ή πιθανοκρατικής «Ερμηνείας της Κοπεγχάγης» για την Κβαντομηχανική, όπως είχε κάνει και ο Πλανκ (πρβλ. τη γνωστή έκφραση του Αϊνστάιν «Ο Θεός δεν παίζει ζάρια»).

4. Τα τελευταία χρόνια του Πλανκ
Καθώς το πολιτικό κλίμα στη Γερμανία γινόταν όλο και πιο εχθρικό, ο Γιοχάνες Σταρκ, οπαδός της ναζιστικής ιδεολογίας, επιτέθηκε στους Πλανκ, Σόμερφελντ και Χάιζενμπεργκ επειδή εξακολουθούσαν να διδάσκουν τις θεωρίες του Αϊνστάιν, αποκαλώντας τους «λευκούς Εβραίους». Το "Hauptamt Wissenschaft" (το γραφείο των Ναζί για την Επιστήμη) άρχισε μία λεπτομερή διερεύνηση του γενεαλογικού δένδρου του Πλανκ, αλλά δεν μπόρεσαν να βρουν ότι ήταν Εβραίος πάνω από το όριο του «1/16».

Το 1938, όταν ο Πλανκ γινόταν 80 ετών, η Γερμανική Φυσική Εταιρεία εόρτασε επισήμως το γεγονός και κατά την τελετή τίμησε με το ομώνυμο μετάλλιο Max-Planck (την υψηλότερη τιμή της από το 1928) τον Γάλλο επιστήμονα Λουΐ ντε Μπρολί Louis de Broglie, ένα μόλις χρόνο πριν κηρυχθεί ο πόλεμος ανάμεσα στη Γαλλία και τη Γερμανία. Στο τέλος του έτους, η «Πρωσική Ακαδημία Επιστημών», της οποίας ο Πλανκ ήταν πρόεδρος, έχασε την όποια ανεξαρτησία της είχε απομείνει και καταλήφθηκε από πιστούς του καθεστώτος (Gleichschaltung). Ο Πλανκ διαμαρτυρήθηκε παραιτούμενος. Συνέχισε να ταξιδεύει, να δίνει πολυάριθμες δημόσιες ομιλίες, όπως την περίφημη διάλεξή του για τη σχέση Επιστήμης και Θρησκείας, και πέντε χρόνια αργότερα μπορούσε ακόμα να ορειβατεί στις Άλπεις.

Οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί του Βερολίνου υποχρέωσαν τον Πλανκ και τη σύζυγό του να αναζητήσουν καταφύγιο στην εξοχή. Το 1942 ο Πλανκ έγραψε: «Μέσα μου ένας έντονος πόθος έχει μεγαλώσει, να αντέξω αυτή την κρίσιμη εποχή και να ζήσω αρκετά ώστε να μπορέσω να δω το σημείο επιστροφής, την αρχή μιας νέας ανόδου.» Τον Φεβρουάριο 1944 το σπίτι του στο Βερολίνο καταστράφηκε εντελώς από μία αεροπορική επιδρομή, μαζί και το σύνολο του επιστημονικού του αρχείου και της επιστημονικής του αλληλογραφίας. Τελικώς περιήλθε σε επικίνδυνη θέση και στο εξοχικό του καταφύγιο εξαιτίας της γρήγορης επελάσεως των Συμμαχικών δυνάμεων από τις δύο πλευρές. Διέφυγε και από εκεί, και τελικά ανακαλύφθηκε μετά από ημέρες να περιπλανιέται στο γειτονικό δάσος σε κακή κατάσταση. Μετά το τέλος του πολέμου, φιλοξενήθηκε από ένα συγγενή του στην πόλη Γκέτινγκεν. Το 1946 ταξίδεψε στο Λονδίνο με αφορμή τα 300 χρόνια από τη γέννηση του Νεύτωνα, και ήταν ο μόνος Γερμανός που είχε προσκληθεί. Τον Απρίλιο του 1946 ο Πλανκ παρέδωσε την προεδρία του Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft στον Ότο Χαν. Πέθανε σε ηλικία 89 ετών και ετάφη στο Γκέτινγκεν.

5. Τιμητικές διακρίσεις
- "Pour le Mérite" για την Επιστήμη και τις Τέχνες 1915
- Βραβείο Nobel Φυσικής 1918 (δόθηκε το 1919)
- Μετάλλιο Lorentz 1927
- Adlerschild des Deutschen Reiches (1928)
- Μετάλλιο Max Planck το 1928 (μαζί με τον Αϊνστάιν)
- Ανακήρυξη σε επίτιμο διδάκτορα από τα πανεπιστήμια: Φρανκφούρτης, Μονάχου, Ροστόκ, Βερολίνου, Γκρατς, Αθηνών, Κέμπριτζ, Λονδίνου και Γλασκώβης

6. Ονομάσθηκαν προς τιμή του
- Η σταθερά του Πλανκ, η θεμελιώδης σταθερά της Κβαντικής Φυσικής
- Ο Νόμος του Πλανκ για την ακτινοβολία μέλανος σώματος
- Οι «μονάδες Planck», όπως: το μήκος Πλανκ, ο χρόνος Πλανκ, η θερμοκρασία Πλανκ, η Εποχή Πλανκ, κλπ.
- Ο αστεροειδής 1069 Πλάνκια
- Ο μεγάλος κρατήρας Πλανκ στην αόρατη πλευρά της Σελήνης
- Η Εταιρεία Μαξ Πλανκ στη Γερμανία
- Η διαστημική αποστολή «Πλανκ» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), προγραμματισμένη για εκτόξευση το πρώτο τρίμηνο του 2007 αλλά τελικά εκτοξεύτηκε το 2009

- Physics4u.gr
- gate.iesl.forth.gr
- mpg.de

Το μέγεθος του μυαλού σημαίνει διαφορετική αντίληψη

Ο τρόπος που βλέπουμε τον κόσμο εξαρτάται από το μέγεθος του εγκεφάλου μας (μυαλού), σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Ο αρχικός οπτικός φλοιός - η περιοχή στο πίσω τμήμα, είναι υπεύθυνη για την επεξεργασία, του τι βλέπουμε γύρω μας – και είναι γνωστό πως ποικίλλει σε μέγεθος έως και τρεις φορές από το ένα άτομο στο άλλο.

Αυτό έχει επιπτώσεις στον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο, σημαίνει πως όλοι -σε παγκόσμια κλίμακα - έχουμε διαφορετική οπτική, λένε οι ερευνητές.

Ο Dr Samuel Schwarzkopf, του πανεπιστημίου του Λονδίνου, είπε: «Η έρευνά μας στηρίζεται στο να δείξει το ρόλο που παίζει το μέγεθος του μυαλού ενός ατόμου, και πόσο αυτό ευθύνεται για τα ερεθίσματα που λαμβάνει από το περιβάλλον του» .
Η ομάδα ερευνητών παρουσίασε μια σειρά οπτικών παραισθήσεων, σε τριάντα υγιείς εθελοντές.

Περιέλαβαν την παραίσθηση Ebbinghaus, μια γνωστή παραίσθηση στην οποία δύο κύκλοι του ίδιου μεγέθους, που η κάθε μια περιβάλλεται από κυκλικά «πέταλα» και κάθε ένας από τους κύκλους περιβάλλεται από μεγαλύτερα πέταλα, άλλος δε, από μικρότερα πέταλα.
Οι περισσότεροι άνθρωποι θα δουν τον πρώτο κύκλο, ως μικρότερο από το δεύτερο .

Σε ένα δεύτερο πείραμα αποκαλούμενο παραίσθηση «Ponzo», στους εθελοντές παρουσιάστηκαν δύο όμοιοι ταξινομημένοι κύκλοι, που προσαρμόστηκαν επάνω στην εικόνα μιας σήραγγας, όπου ο κύκλος που τοποθετήθηκε πιο πίσω, εμφανίζεται μεγαλύτερος από αυτόν που τοποθετήθηκε κοντά στο μέτωπο.

Με την προσαρμογή αυτών των παραισθήσεων, οι ερευνητές ήταν σε θέση να δείξουν, ότι μεμονωμένα οι εθελοντές είδαν τις παραισθήσεις διαφορετικά. Παραδείγματος χάριν, μερικοί άνθρωποι είδαν διαφορά στο μέγεθος των δύο κύκλων, αν και ήταν ψευδαίσθηση, άλλοι είδαν διαφορά στο προφανές μέγεθος.

Η χρησιμοποίηση του εγκεφάλου βάσει της έρευνας των μελετητών, ήταν επίσης ικανή να μετρήσει την περιοχή επιφάνειας του αρχικού οπτικού φλοιού, σε κάθε εθελοντή και να βρεθεί πολλή μεταβλητότητα στο μέγεθος αυτής της περιοχής. Ο Dr Schwarzkopf, είπε: «Οι οπτικές παραισθήσεις που εμπνέουν τη φαντασία μας, στην πραγματικότητα παρουσιάζουν μια εικόνα των πραγμάτων διαφορετική ο κάθε ένας και αυτό εξαρτάται πολύ από το μέγεθος του μυαλού μας.

«Παραισθήσεις, όπως αυτές που χρησιμοποιήσαμε, είναι πιθανόν να μας εξαπατήσουν τόσο στο κομμάτι της πίστης, όσο και στη διαφορετικότητα μεγέθους.

«Πόσο το μυαλό μας εξαπατά, εξαρτάται από την επένδυση που έχει κάνει, στο αποθηκευμένο υλικό, για την μετέπειτα οπτική επεγεργασία».

NewsBomb

Πιστή στο ραντεβού η βροχή των αστεριών

Ραντεβού με νέα βροχή των Διδυμίδων αστέρων, η οποία αναμένεται να είναι ορατή και από την Ελλάδα, έχουν δώσει οι αστρονόμοι για τη νύχτα της Δευτέρας 13 Δεκεμβρίου. Το φαινόμενο αναμένεται να φτάσει στην κορύφωση του γύρω στις 2 μετά τα μεσάνυχτα προς Τρίτη.

Οι Διδυμίδες, συνήθως εμφανίζονται κάθε χρόνο από τις 7 έως τις 16 Δεκεμβρίου, και είναι μια βροχή αστεριών. Από τις περιοχές τις πόλης φαίνονται ότι πέφτουν με ρυθμό περίπου 50-60 την ώρα ενώ σε περιοχές εκτός κέντρου, με περιορισμένο φωτισμό ενδέχεται να παρατηρηθούν και 100-120 την ώρα.

Όσον αφορά στο όνομα τους, το έχουν πάρει από τον αστερισμό των Διδύμων, από όπου και φαίρονται να προέρχονται.

enet.gr

Άρθρο: Η αρχαία ελληνική γλώσσα πλάστης της νόησης! [video]

Ένα καταπληκτικό ρεπορτάζ της  Νάντης Παπαμήτσου για το Newsbomb.gr του Κώστα Χαρδαβέλα για την ελληνική γλώσσα, βασισμένο σε επιστημονικές έρευνες μεγάλων επιστημόνων του κόσμου που αποδεικνύουν την λαμπρότητα και την πολυδιάστατη αξία της Αρχαίας Ελληνικής! Αξίζει να αφιερώσετε λίγα λεπτά για να εκτιμήσετε αυτό που έχουμε χάσει.



Τα αρχαία ελληνικά είμαι μια ζωντανή γλώσσα και, όπως αποδεικνύουν έρευνες Ελλήνων και ξένων επιστημόνων, θεραπευτική, σύμφωνα με τον καθηγητή Παν/μιου Πατρών και μέλους του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας Σταύρο Παπαμαρινόπουλο.

Ο καθηγητής, που τα τελευταία χρόνια ασχολείται συστηματικά με την ελληνική γλώσσα και την αποκωδικοποίηση της ελληνικής μυθολογίας, παρουσιάζει αποκλειστικά στο newsbomb.gr όλες τις έρευνες που έχουν γίνει πάνω στην δυναμική της ελληνικής γλώσσας και την επίδρασή της στον εγκέφαλο.

«Σύμφωνα με την θεωρία, του Καθηγητού της Φιλολογίας Eric Havelock η οποία στηρίζεται στον Πλάτωνα, το αρχαίο ελληνικό αλφάβητο προκάλεσε πακτωλό αφηρημένων εννοιών στον αρχαίο ελληνικό κόσμο, λόγω ενεργοποίησης του εγκεφάλου των χρηστών του. Στον συνεδριακό τόμο των τετρακοσίων σελίδων «Alphabet and the Brain, έκδοση Springer του 1988» παρουσιάζονται τα συμπεράσματα πλήθους κορυφαίων επιστημόνων φιλολόγων, γλωσσολόγων και άλλων ειδικοτήτων πλην Ελλήνων αντιστοίχων ειδικοτήτων. Επιμελητές της έκδοσης ήταν ο Καθηγητής της Ιατρικής Charles Lumsden του Πανεπιστημίου του Τορόντο και ο Διευθυντής του Κέντρου Θεωρίας της Επικοινωνίας “Marchal McLuhan” Derrick De Kerckhove.» υποστηρίζει ο κ. Παπαμαρινόπουλος.

Τα επιστημονικά αποτελέσματα που υποστηρίζουν τη θεωρία του Havelock είναι τα εξής: Πρώτον η περιοχή Broca που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του εγκεφάλου ενεργοποιήθηκε λίγο περισσότερο λόγω του ελληνικού αλφαβήτου διότι χρησιμοποιήθηκαν επιτυχώς φωνήεντα σε γραφή για πρώτη φορά. Δεύτερον, ο ανθρώπινος εγκέφαλος επαναπρογραμματίστηκε επιτυχώς και τρίτον, η πιο πάνω αναφερθείσα συγκλονιστική μεταβολή στην λειτουργία του εγκεφάλου, προκάλεσε μία ουσιώδη αλλαγή στην ψυχολογία των χρηστών του αλφαβήτου, από την οποία προέκυψε η ανάγκη επικοινωνίας των πολιτών δια της λειτουργίας του θεάτρου.
Οι δημοσιευμένες έρευνες της επιστημονικής ομάδας του ψυχιάτρου Ιωάννη Τσέγκου, παρουσιάζονται στο βιβλίο «Η εκδίκηση των τόνων». Σε αυτές, αλλά και σε νεώτερες έρευνες 1999-2010, απέδειξαν ότι οι μετρήσιμοι δείκτες της Λεκτικής Νοημοσύνης και της Αφαιρετικής Σκέψης με αποδεκτές τεχνικές επιταχύνθηκαν σε ομάδα 25 μη-δυσλεξικών παιδιών. Η διδασκαλία στα παιδιά αυτά καθώς και οι μετρήσεις των δεικτών άρχισαν από την ηλικία των 8 ετών και συνεχίστηκαν μέχρι και τα 12 χρόνια τους. Οι ίδιοι δείκτες επιβραδύνθηκαν στην ισάριθμη ομάδα μη-δυσλεξικών παιδιών τα οποία δεν διδάχθηκαν εβδομαδιαίως και εξωσχολικώς επί δίωρο την Αρχαία Γλώσσα. Ας σημειωθεί ότι οι δύο ομάδες διδάχθηκαν τα ίδια προγραμματισμένα μαθήματα στο κανονικό ωράριο η δε στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με γενικώς αποδεκτό πρότυπο.

Απόσπασμα από την Εκπομπή του ALTER "Πύλες του Ανεξήξτου με τον Κώστα Χαρδαβέλα


«Η αυστραλή πανεπιστημιακή ερευνήτρια Kate Chanock, έκανε ένα βήμα παράλληλο ως προς τον Ιωάννη Τσέγκο, διότι στο έργο της «Help for a dyslexic learner from an unlikely source: the study of Ancient Greek, Literacy 2006» περιγράφει πως κατέστησε ένα αγγλομαθή δυσλεξικό σε μη-δυσλεξικό με τα Αρχαία Ελληνικά! Εν τούτοις, από φέτος, τα μεν παιδιά της Αγγλίας του Δημοτικού στην περιοχή της Οξφόρδης, με επιστημονική πρόταση, επιπροσθέτως των μαθημάτων τους θα μαθαίνουν Αρχαία Ελληνικά, τα δε αντίστοιχης ηλικίας λληνόπουλα, μόνον με πολιτική απόφαση, δεν θα διδάσκονται την Αρχαία Γλώσσα ενώ θα έπρεπε, αλλά Αγγλικά!» τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Παπαμαρινόπουλος.

Οι ρώσοι κατασκεύασαν το πρώτο αόρατο αεροπλάνο 5ης Γενιάς!!! [video]

Επίδειξη  δύναμης έκαναν Πούτιν και Μεντβέντεφ στους αμερικανούς αλλά και τον  υπόλοιπο κόσμο, αφού η ρωσική πολεμική μηχανή κατάφερε να κατασκευάσει  τελευταίας τεχνολογίας πολεμικό αεροσκάφος που είναι αόρατο από τα  ραντάρ.


Πρόκειται για μαχητικό πέμπτης γενιάς της εταιρείας «Σουχόι», το πρώτο καινούργιο ρωσικό μαχητικό μετά από την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης, το οποίο πολλοί θεωρούν ότι αποτελεί την ρωσική απάντηση στο αμερικανικό «Raptor F-22».



Η Μόσχα ανακοίνωσε μάλιστα ότι η πρώτη δοκιμαστική πτήση του νέου «αόρατου» στα ραντάρ αεροσκάφους στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία. Εκπρόσωπος της εταιρείας ανακοίνωσε στη ρωσική τηλεόραση ότι «το αεροσκάφος είχε καταπληκτικές επιδόσεις» και υποστήριξε ότι «όλες οι προσδοκίες μας από αυτή την πρώτη πτήση επιβεβαιώθηκαν».

Το νέο «Σουχόι» μπορεί να κινείται αόρατο στα ραντάρ με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτή του ήχου. Επίσης, έχει τη δυνατότητα να πλήττει ταυτόχρονα πολλούς στόχους. Στην παρθενική του πτήση, απογειώθηκε από το αεροδρόμιο της πόλης Κομσομόλσκ στη ρωσική Απω Ανατολή, παρέμεινε στον αέρα για περίπου 47 λεπτά και επέστρεψε στη βάση του.

dinatos.blogspot.com

Απίστευτες εικόνες από δορυφόρους

Γωνιές της Γης, πολύχρωµες και ονειρικές, όπως δεν τις έχει δει ποτέ ανθρώπινο µάτι, αποκάλυψαν οι επιστήµονες της NASA και της Εθνικής Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, δίνοντας στη δηµοσιότητα µία σειρά από φωτογραφίες που τράβηξαν οι δορυφόροι Landsat 5 και 7. 

Οι δορυφόροι αυτοί«βλέπουν» και καταγράφουν το µπλε, πράσινο και κόκκινο φως του ορατού φάσµατος, καθώς και το υπέρυθρο φως που τα δικά µας µάτια δεν µπορούν να αντιληφθούν.

Οι επιστήµονες εξηγούνότι όταν αυτά τα χρώµατα συνδυαστούν στην εικόνα, το αποτέλεσµα δίνει«συναρπαστικά µοτίβα, χρώµατα και σχέδια» πάνω στον καµβάτου πλανήτη µας, που έτσι µεταµορφώνεταισε πίνακα του Βαν Γκογκ.


Οι ειδικοί επέλεξαν ναπαρουσιάσουν 40 φωτογραφίες– µερικές από τις οποίες βλέπετε σεαυτήν τη σελίδα – βάσει αποκλειστικά αισθητικών κριτηρίων. 

Ολόκληρη τη συλλογή µπορείτε να την θαυµάσετε στο Ιντερνετ, στην ιστοσελίδα earthasart.gsfc.nasa.gov Τις φωτογραφίες παραχωρούνη Αµερικανική Υπηρεσία Αεροναυτικής και ∆ιαστήµατος και η Εθνική Γεωλογική Υπηρεσία τωνΗΠΑ (USGS National Center for EROS, NASA Landsat Project Science Office).

tanea.gr

Αποκάλυψη: Η νέα Mercedes SLK! [video]

Επίσημα η Mercedes-Benz κρατάει ακόμη κλειστά τα χαρτιά της σχετικά με την SLK, η οποία αναμένεται να παρουσιαστεί επίσημα εντός του 2011. 
Ωστόσο, διέρρευσε ένα γαλλικό διαφημιστικό video το οποίο προφανώς γυρίστηκε για να παρουσιαστεί με το λανσάρισμα του νέου μοντέλου. Οι Γερμανοί έσπευσαν άμεσα και κατέβασαν το video, όμως καταφέραμε να αποσπάσουμε κάποιες φωτογραφίες απο αυτό.
Όπως μπορείτε να δείτε στις εικόνες, η νέα SLK έχει διαφορετική σχεδίαση, η οποία σε αρκετά σημεία θυμίζει την SLS. Μερικά από τα βασικά στοιχεία που διακρίναμε στη νέα έκδοση του γερμανικού roadster είναι οι αλλαγές στο εμπρός μέρος, στο οποίο έχουν τοποθετηθεί και LED φώτα ημέρας. Στο πίσω μέρος ξεχωρίζουν τα φωτιστικά σώματα τα οποία ενσωματώνουν επίσης λάμπες LED.
Σημαντικές αλλαγές βλέπουμε και στο εσωτερικό, στο οποίο μεταξύ άλλων υπάρχουν καθίσματα ειδικής τεχνολογίας αντανάκλασης της ηλιακής ακτινοβολίας. Το διαφημιστικό σποτ αναφέρεται σε κινητήρες μεγαλύτερης ισχύος, καθώς και στο κιβώτιο ταχυτήτων 7 σχέσεων 7-GTronic.
Επίσημες φωτογραφίες, πληροφορίες (και ίσως και κάποιο ακόμη video) θα έχουμε όταν οι Γερμανοί παρουσιάσουν επίσημα τη νέα SLK. Αυτό δεν αποκλείεται να συμβεί τον Ιανουάριο στην έκθεση του Ντιτρόιτ…



protothema.gr

Η μεγαλύτερη Έκθεση Video Games έρχεται στην Ελλάδα!

Ένα συναρπαστικό ταξίδι στην ιστορία, στην κουλτούρα και στο μέλλον των video games!
Μια έκθεση διαφορετική από όλες τις άλλες, η διεθνούς φήμης έκθεση “GAME ON 2”, επισκέπτεται τη χώρα μας την Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου στην «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων για να λύσει όλες μας τις απορίες για την ιστορία και την εξέλιξη των video games αλλά και να μας μυήσει στον ψηφιακό τους κόσμο.



H “GAME ON 2.0” δεν είναι μια απλή έκθεση για video games, αλλά ένα περιπετειώδες δια - δραστικό παιχνίδι για όλη την οικογένεια. Οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να δουν και να γνωρίσουν την ιστορία των πιο δημοφιλή video games από τις αρχές του 60 έως σήμερα, σε υπολογιστές και σε κονσόλες (Atari, Nintendo, Sony, Microsoft, Sega), να συνδέσουν το χθες με το σήμερα και να μάθουν τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις.
Σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο που θα θυμίζει εποχές περασμένων δεκαετιών, video παιχνίδια, οι πρόγονοι των υπερσύχρονων σημερινών video games, όπως Pac-man, Pong, Space Invaders, Super Mario και πολλά άλλα κλασικά του είδους, επιστρέφουν στην δράση για μυήσουν τα παιδιά σε ένα κόσμο λιγότερο ψηφιακό, αλλά και να ξυπνήσουν τις μνήμες των μεγαλύτερων.

Η έκθεση, όμως, δεν αποτελείται μόνο από παιχνίδια του παρελθόντος. Σε διαφορετικό χώρο θα παρουσιάζονται όλοι τελευταίοι τίτλοι παιχνιδιών αλλά και νέα, ψηφιακά παιχνίδια με τεχνολογίες αιχμής, όπως εικονική πραγματικότητα και τεχνολογία 3D, για να τα ανακαλύψουν πρώτοι οι επισκέπτες τις έκθεσης όπως το “Virtusphere”, ένα παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας, που αποτελεί το highlight της έκθεσης “GAME ON 2.0”.
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, θα παρουσιαστεί ένα παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας το οποίο μεταφέρει το χρήστη σε ένα περιβάλλον έξω από τα καθιερωμένα, κάνοντάς τον πρωταγωνιστή του παιχνιδιού! Πρόκειται για μία τεράστια πλαστική σφαίρα εικονικής πραγματικότητας πάνω σε μία ειδική κυλιόμενη πλατφόρμα, που κινείται 360ο , ανάλογα με την κατεύθυνση και τη φυσική κίνηση του παίκτη. Ο χρήστης, πριν μπει στη σφαίρα, επιλέγει το παιχνίδι που θέλει να παίξει, φορά τα ειδικά, ασύρματα, τεχνολογικά προηγμένα γυαλιά και γίνεται μέρος της εικονικής πραγματικότητας.

Συνδυάζοντας την κορυφαία τεχνολογία virtual reality - όμοια με αυτή που χρησιμοποιούν για την εκπαίδευσή τους οι ειδικές δυνάμεις - με την έντονη δράση και την αγωνία, ο παίκτης βιώνει μία εμπειρία άλλης διάστασης!

Όποιος θέλει να ζήσει τη μοναδική αυτή εμπειρία, μπορεί να επισκεφτεί την έκθεση “GAME ON 2.0”, από 16 Δεκεμβρίου 2010 – 31 Ιανουαρίου 2011.

newsit.gr